Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ PART 2

- Στη ΜΠΟΥΤΣΑ μου!
Δεν σε σέβεται πια κανένας όταν προσπαθείς να γράψεις κόσμο στ' αρχίδια σου και να επιδείξεις την αδιαφορία σου; Σου κάνουν ερωτήσεις στη δουλειά, εσύ δείχνεις ότι δεν σε ενδιαφέρουν και παρ' όλα αυτά εκείνοι συνεχίζουν; Ο γιος σου σε πλημμυρίζει με απορίες για τα ΠΑΝΤΑ από το πρωί έως το βράδυ (παρένθεσις: όποιος πούστης ξαναγυρίσει ταινία στην οποία κάποιο παιδί βλέπει νεκρούς, προβλέπει το μέλλον και είναι πιο έξυπνο από τον Αϊνστάιν στα τέσσερά του, να του ανασκολοπίσουν τη σουφραζέτα α-λα-Βλαντ-Τσέπες-Ντρακούλια ο Mandingo και ο Peter North σε gay gangbang και να του πετάνε καυτό ασβέστη στα μούτρα μέχρι Δευτέρα Παρουσία. Τα παιδιά, ρε μαλάκες, ΞΕΡΟΥΝ Τ' ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ ΤΑ ΔΥΟ! Εχετε βρεθεί ποτέ κοντά σε παιδί; Θα σας ζαλίσει τ' αρχίδια με τις απορίες του ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΤΟΥ ΤΟ ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΟ! Τώρα, πώς στον πέωτα την έχουν δει στο Χόλιγουντ και πιστεύουν ότι τα παιδιά τα ξέρουν όλα, ο Βοσκόπουλος κι η ψυχή τους) και όταν του λες «αγάπη μου, θα σου πω αύριο, ο μπαμπάς πρέπει να ξεκουραστεί» σε γράφει στη μικροσκοπική παπάρα του; Βρέθηκε η λύση! Σταμάτα να λες παρωχημένες εκφράσεις τύπου «στον πούτσο μου», «στ' αρχίδια μου» και τέτοιες μαλακίες, που δεν προκαλούν επ' ουδενί το respect από αυτόν που θέλεις να απαλλαγείς από την παρουσία του. Μόνο μία έκφρασή υπάρχει πλέον για να δείξεις ότι you really mean shit και αυτή είναι «στη ΜΠΟΥΤΣΑ μου». Δοκίμασέ το και θα με θυμηθείς. Εμένανε, πάντως, μου πιάνει πάντα.

- ΟυίσκιΑ
Αν είσαι τίμιος λαϊκός που πάει μποζούκια και τα σπάει και καίει τη γραβάτα και το όνειρό του είναι να γλείψει τη σκατωμένη με πιτσιλοζούμι κωλοσφυρίχτρα του Βασίλη Καρρά και μετά να κόψει τη γλώσσα του, να την ταριχεύσει και να την κορνιζάρει με δάκρυα στα μάτια, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να πεις στη ζωή σου σε γκαρσόνι την έκφραση «παιδί, πιάσε δύο ουίσκι». Αν το κάνεις, θα σταματήσει το μποζούκι να παίζει, όλοι οι θαμώνες θα σε κοιτάξουν βλοσυρά στα μάτια και θα υποβληθείς σε φιστικοβολισμό με Κάσιους μέχρι θανάτου. Αν, από την άλλη, πεις «πσσστ, μάστορα, τσάκω δυο ουίσκια, μία πέρδικα και έναν περιπατητή», αυτομάτως θα ανέβεις στα μάτια του γκαρσονιού και η πρώτη βίζιτα του μαγαζιού θα σου προσγειώσει λουλούδι νεκροταφείου στο πέτο από τα είκοσι πέντε μέτρα, κάνοντας νέο ρεκόρ Γκίνες (το τωρινό είναι 22,5 μέτρα). Λέγεται ότι η παρακάτω σκηνή θανάτου ξεκίνησε με την παραγγελία εκ μέρους του Καφετζόπουλου «κύριε, μήπως θα μπορούσα να έχω δύο ουίσκι;». Γι' αυτό προσοχή όταν βγαίνεις σε κλάμπι λαϊκεντέλικ ή ηλεκτρογάβ. 








Αράουτ
Αυτό κι αν είναι... Ακουσε ο τριμάλακας ο Ελληνάρας στην ασπρόμαυρη τηλεόραση που είχαν στο καφενείο στο χωριό του τον Αγγλο εκφωνητή (οι πρώτοι αγώνες εξωτερικού που μεταδόθηκαν στην Ελλάδα ήταν από την Πρέμιερ Λιγκ) να λέει την έκφραση «our out» (δικό μας άουτ) και σκέφτηκε: «Στον πούτσο μου κι αν δεν ξέρω αγγλικά, εγώ θα πάω να παίξω τόπι το απόγιομα στην αλάνα και θα περιμένω, όπως η Πηνελόπη τον Οδυσσέα, να πάει η μπάλα άουτ. Και τότε θα το πω και θα γίνω τόσο ήρωας που θα με κεράσει κοντσέρτο για όμποε, τσέμπαλο και κλαρινέτο η πιο μουνάρα γίδα του χωριού. I ROCK». Και το έκανε. Και η έκφραση με την πάροδο του χρόνου πέρασε από στόμα σε στόμα και ακούς να τη λένε ακόμα και σήμερα σε γήπεδα 5X5, όπως και εκφωνητές τύπου Βερνίκος στην τηλεόραση, που είναι πιο άμπαλοι κι από ευνούχο σε παλάτι σουλτάνου. Ολο αυτό, βέβαια, βασίζεται στο φαινόμενο που λέγεται «Ονομα ξένου παίκτη». Πώς ονομάζεται ο παίκτης που μόλις ήρθε στην ομάδα μας; Μα, φυσικά, όπως τον αποκάλεσε ο πρώτος δημοσιογράφος που μίλησε στον αέρα γι' αυτόν. Τι; Βγήκε ο παίκτης και είπε ότι δεν τον λένε έτσι; Στην καραπουτσακλάρα μας, ρε, εμείς έτσι τον ξέρουμε. Για αλλαγές είμαστε τώρα; ΑΡΑΟΥΤ, ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ, ΑΡΑΟΥΤ! ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!
 

Μυλόρδος, μυλαίδη
Ιδια φάση με το αράουτ, μόνο που είναι πιο τραγική η κατάσταση εδώ, διότι, κύριοι, τη συγκεκριμένη έκφραση την εισήγαγαν στο λεξιλόγιό μας οι μεταφραστές ταινιών με θέμα τον Μεσαίωνα -κυρίως-, που, να τους γαμηθεί το σπιτάκι, είναι και μορφωμένοι άνθρωποι, υποτίθεται, για να κάνουν αυτή τη δουλειά. Ετσι, λοιπόν, το «my lord» έγινε «μυλόρδε» και το «my lady» έγινε «μυλαίδη», υποβάλλοντας τα αυτιά μας σε ατελείωτα βασανιστήρια κάθε φορά που έπαιζε στην τελεόραση «Ρομπέν των δασών» ή οποιαδήποτε άλλη παπαριά του ελέου είχε θέμα την εποχή που οι αθρώποι σκοτωνόσαντε για πλάκα με ξίφη, βέλη και καυτό λάδι από τις πολεμίστρες. Για κάτσε λίγο, ρε πούστη μου... Μυλόρδε; Είναι δυνατόν; ΜΥ-ΦΑΚΙΝ-ΛΟΡΔΕ; Νατάσα Συρεγγέλα, γαμώ τις αγιογραφίες στην ενορία του χωριού σου και τις πιτσιλάω κιόλας παρουσία του παπά σας Μεγάλη Παρασκευή. 

- Κιαρατάς (ο)
Οχι. Δεν είναι ο κύριος που φεύγει ταξίδι και η γυναίκα του δίνει κώλο μέχρι και στα πόμολα των πορτώνε. Δεν είναι ο ναυτικός που τόνε τρώει η αρμύρα και η γυναίκα του... απλώς τόνε τρώει και αλλάζει ταχύτητες σε λεβιέδες-ψώλες μαύρων θερμαστών από το Τζιμπουτί. Είναι η έκφραση που μου έλεγε η γιαγιά μου όταν ήμανε μικρός στο χωριό και γύριζα κάθε μέρα πίσω στο σπίτι σαν την Κάρι από το ομώνυμο θρίλερ, μέσα στα αίματα, λόγω ατελείωτης μπάλας και ξύλου με τα παιδιά της δίπλα γειτονιάς. «Ρε κιαρατά, πάλι γύρισες σκοτωμένο; Αχ, τι θα σε κάνω εσένανε...». Κάποτε, κύριοι, κάποιοι είχαμε την τύχη να ζήσουμε ωραία παιδικά χρόνια. Οταν υπήρχαν αλάνες και καπνοχώραφα, και πολυκατοικίες έβλεπες κάπου πέρα, μακριά...

- «Μπλόκαρε το βίντεο»
Ατάκα που ειπώθηκε από τον φίλο κι αδερφό «Καμπάλ» τη χρυσή εποχή του βίντεο, όξω από το βίντεο κλαμπ του Ηλία, Κερκύρας και Ζακύνθου γωνία, στην Κυψέλη. Ο συμπαθής Καμπάλ, που όλοι ήξεραν ότι έπαιρνε πάντα τις πιο άρρωστες τσόντες, έβγαινε από το εν λόγω μαγαζί με μια σακούλα πορνοταινίες στα χέρια και τότε ήρθε face to face με τον Βαγγέλη ή αλλιώς «κοντό». Και εκτυλίχθηκε ο εξής μυθικός διάλογος μεταξύ τους:
- «Τι πήρες να δεις, ρε φίλε;».
- «Ασε τι πήρα τώρα, προχθές να ρωτάς τι είδα».
- «Τι;».
- «Είδα μια τσόντα με χοντρές, φίλε, γάμησέ τα σου λέω».
- «Πόσο χοντρές;». (Φοβερή ερώτηση!)
- «Ασ' τα, αδερφέ, μπλόκαρε το βίντεο...».

- Της μιλάει...
Εκφραση που χρησιμοποιείται για κάποιον παίκτη που είναι άριστος χειριστής της μπάλας, με εξαιρετικά skills, τόσο καλός, που είναι σαν να δίνει εντολές στο τόπι με το στόμα και αυτό να τις εκτελεί. Παράδειγμα: «Ασε, φίλε, ο Ζιοβάνι δεν υπάρχει, της μιλάει της μπάλας». Κατά καιρούς έπαιξαν και στα μέρη μας παίκτες που της μίλαγαν και χαρήκανε τα ματάκια μας μπαλίτσα, όπως οι Ριβάλντο (άσχετα αν είναι τόσο ταλιροkiller που αν κερδίσει ο γιος του το φλουρί στη βασιλόπιτα κάνει ένσταση στον Αρειο Πάγο και το παίρνει αυτός), Σαραβάκος, Χατζηπανάγας, Καμπς, Σκόκο κ.λπ. Πρέπει, όμως, να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα, για να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια: ο μόνος που έχει μιλήσει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ σε μπάλα ήταν ο Τομ Χανκς ως ναυαγός, που τα έλεγε με το νι και με το σίγμα, χύμα, τσουβαλάτα και τσεκουράτα στον Σπόλντινγκ. Τέλος.  




Και το τραγούδι μας...






Και ναι, από εμφάνιση είναι σκαρπινοχεταίοι Αλβανοί μία μέρα μετά την είσοδο στην Ελλάδα από τα σύνορα, αλλά το τραγούδι γαμεί.