Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

ΟΠΟΥ ΓΑΜΟΣ ΚΑΙ ΧΑΡΑ, Η ΒΑΣΙΛΩ ΠΡΩΤΗ

Το Σ/Κ που μας πέρασε πήγα σε ένα γάμο. Ηταν από αυτούς τους γάμους που σου λέει η γυναίκα σου “το Σ/Κ που έρχεται έχουμε να πάμε σε ένα γάμο”, εσύ μετά μυξοκλαίγεσαι “δεν θέλω να πάω, τι γάμο, έτσι κι αλλιώς δεν τους ξέρουμε καλά”, μετά η γυναίκα σου σού λέει “ΘΑ ΠΑΜΕ, ΕΙΝΑΙ Η ΞΑΔΕΡΦΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑ-ΜΑΡΙΤΣΑΣ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΜΑΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ, ΘΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΤΟΥΜΕ”, με το ύφος του παιδιού που βγήκε από κλώνο Χίτλερ και Στάλιν στα εργαστήρια της ναζιστικής Γερμανίας, και τελικά κάνεις πιο κοκοκό κι απ' τα κοτόπουλα Νιτσιάκος και είσαι Κυριακή μεσημέρι κουστουμάτος στην Ανω Ραχούλα Πιερίας, να σου λένε “και στα δικά σας” κάτι Αλτσχαϊμερόγριες που έχουν ξεχάσει ότι είσαι παντρεμένος και μάλιστα στο γάμο σου είχαν φάει ένα σκασμό αρνί οι γαμημένες.
Το θέμα μας, όμως δεν είναι ο γάμος. Είναι το τι στ' αλήθεια είναι πραγματικά ενδιαφέρον σε αυτή τη ζωή. Ο γάμος αυτός καθαυτός; Οχι, αγάπη μου. Το σκηνικό που μαζεύονται πεντακόσοι μαλάκες και κάνουν κόπια τα ίδια που έκαναν και σε προηγούμενο γάμο, με την ίδια ακριβώς σειρά; Οχι, κουκλίτσα μου. Το γεγονός ότι βλέπεις ανθρώπους που είχες καιρό να δεις από το σόι σου; Μα φυσικά και όχι. Δεν θες να τους βλέπεις, γι' αυτό και δεν βλέπεστε. Και ένας λόγος που αποφεύγεις τους γάμους είναι για να μην ξαναδείς τα σκατένια μούτρα του θειου-Βασίλη, που το πρώτο πράμα που σου λέει ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ είναι “κάνα παιδάκι πότε θα κάνετε”, λες και πλερώνει τέλη κυκλοφορίας στη μήτρα της γυναίκας σου και έτσι και κάνεις παιδάκι θα πάρει απαλλαγή.

Ο γάμος, λοιπόν, ως γεγονός δεν έχει κανένα, μα κανένα ενδιαφέρον. Είπαμε, τα κλασικά. Εκκλησία, σκάει η νύφη “ωωω, πολύ ωραία η νύφη”, δε μπα να 'ναι σαν τη Βασιλειάδου αφού έχει περάσει τη μούρη της από τρίφτη τυριού, ο κόσμος συνήθως περιμένει όξω απ' την εκκλησία, τελειώνει η φάση, πάνε όλοι για καφέ, ραντεβού στο κέντρο δεξιώσεων, που είναι κάτι μπουρδέλα με αρχαιοελληνικούς κίονες λες και κάθε Κυριακή παντρεύεται ο Κασιδιάρης, κλαίνε όλοι πότε θα έρθει το φαΐ, καμιά θεια τρώει τα διακοσμητικά φρούτα που έχουν στα τραπέζα και πέφτει λίγο γέλιο, χτυπάνε τα πιρουνάκια στα πιάτα με ελαφρύ γέλωτα ότι και καλά τι μαγκιά κάνουν, σκάνε τα πρώτα, τρώνε, σκάνε τα δεύτερα, τρώνε, ο dj αρχίζει και παίζει ό,τι να 'ναι σε τρελές μίξεις, σε φάση κολλάει το “Στου παιδιού μου τη χαρά έσφαξα έναν κοκορά” (ο τόνος στη λήγουσα) με “Saturday night fever”, το ζευγάρι χορεύει και φιλιέται, όλοι χειροκροτούν ενώ οι αγάμητες σκληρίζουν, κόβουνε τούρτα, τρώνε, η νύφη πετάει την ανθοδέσμη, την πιάνει μια μαλάκω που θα μείνει forever alone, χορεύουνε, τραγουδάνε, αναλαμβάνει να μας διασκεδάσει ο Γιάννννης Καψάλλλλης, που πρέπει να είναι ο μόνος τραγουδιάρης που παίζουνε μικροφωνισμοί στην οφίσιαλ ηχογράφησή του, προς το τέλος μπάρμπας χορεύει ζεμπεκιά και σκάει με τα γόνατα κάτω με άλλον μπάρμπα να του χτυπάει παλαμάκια τριάντα bpm πιο κάτω και πολλές φορές σε τρίηχα ημίσεως, να ζήσετε, σπίτια σας.
Τώρα αν θεωρείς ότι όλο αυτό έχει ενδιαφέρον, πες μου πού πας για καφέ να τικάρω το μέρος στο google maps ως Never go there και μετά με τις ευλογίες μου άντε και γαμήσου.

Ωραία, ρε Διπρόσωπε, μπράβο, είπες τις ατάκες σου, γελάσαμε, αλλά έτσι είναι οι γάμοι, τι βρίσκεις ενδιαφέρον εσύ στο γάμο, τριμάλακα;”.
Θα σου πω τώρα ευθύς αμέσως. Στο γάμο, το είπα και παραπάνω: ΤΙΠΟΤΑ. Και θα σε ρωτήσω κάτι άλλο. Το βίντεο του γάμου, που πληρώνουν ένα σκασμό λεφτά για να το τραβήξουν, το βλέπει ποτέ ξανά κανένας; Οχι. Μια φορά που κάποιος είδε το βίντεο του γάμου του λέγεται ότι ότι δημιουργήθηκε μαύρη τρύπα πιο μεγάλη κι απ' το μουνί της μάνας του και ρούφηξε όλη την πόλη στην οποία έγινε το συμβάν, ενώ μέσα στον ανεμοστρόβιλο κάποιο συμπολίτες του τού φώναζαν “καλά, μωρέ μαλάκα, youporn δεν έχεις γαμώ τημπαναγία σου;”.

Επίσης, η άλλη μαλακία είναι ότι στο γάμο όλοι είναι τρισευτυχισμένοι, ενώ στα διαζύγια λένε “πωωωω, χωρίσανε οι άνθρωποι, μαλακία” και έτσι και χωρίσεις δεν σε παίρνει και κανείς τηλέφωνο για καιρό. Εκει δηλαδή που έχει όλη την πλάκα δεν πάει κανένας! Και πάνε όλοι στο γάμο! Εκεί έχει ενδιαφέρον, ρε μαλάκες! Εκεί να πηγαίνουμε! Εγώ, ρε φίλε, δεν θέλω να τους βλέπω μέσα στην τρελή χαρά να κόβουνε τούρτες και τέτοια. Θέλω να πάρω τηλέφωνο το γαμπρό και να παραγγείλουμε πουτάνες από “Πρωταθλητή” ενώ θα πίνουμε κόκες. Θέλω να πάω στην τουαλέτα κλαμπ και να δω τη νύφη να παίρνει τσιμπούκια από random τύπο με πουτσοφτυσιές. Θέλω να πιω ουίσκια με τον πεθερό που έχει πέσει σε κατάθλα σε τελειωμένο επαρχιακό κωλόμπαρο που το έχουν χτίσει με τα χεράκια τους λιθαράκι λιθαράκι τρακτερόβλαχοι. Θέλω να μπουκώσω καρτέλα Λεξοτανίλ μαζί με την πεθερά και μετά να πλακωθώ στις μπίρες. You feel excited? Ποιος έχει τώρα το ενδιαφέρον; Ο γάμος ή το διαζύγιο;

Και δεν θέλω μόνο όλα αυτά. Τα θέλω και σε βίντεο. Γιατί μόνο στο γάμο τραβάμε βίντεο; Βάλε και τα δύο βίντεα στο Ουτούμπ να δούμε ποιο θα πιάσει περισσότερα views. Και φτιάξε και ένα κομμένο στη μέση, που θα παίζει αριστερά ο γάμος και δεξιά το σίκουελ, αυτά που έγραψα παραπάνω. Κι άμα δεν περάσει και το Gangnam Style, εγώ θα κάτσω να με γαμήσετε και παντρεύομαι κιόλας αυτόν με τη μεγαλύτερη πούτσα στην Ολλανδία, σε γάμο που, σας το ορκίζομαι, θα έχει περισσότερο ενδιαφέρον από αυτόν που πήγα.


Διπρόσωπος out.