Τρίτη, 5 Απριλίου 2016

TAKIS ΑΠΟ ΑΣΤΡΑΛΙΑ, ΑΥΤΟΣ Ο ΜΑΛΑΚΑΣ

Τον τελευταίο καιρό έχει σκάσει μύτη ένας παλίκαρος που αυτοσυστήνεται ως Τάκης από Αυστραλία και κατακλύζει το Φου Μπου με βίντεοζ. Το πρώτο από αυτά ήταν μια οργίλη αντίδραση για όσα συμβαίνουν στη χώρα μας τον τελευταίο καιρό, με τον Τάκαρο έξαλλο να σκληρίζει λέγοντας ότι δεν το αντέχει αυτό το πράμα στην εξωτική Αστραλία όπου διατηρεί την επιχείρησή του.

Κόζμος μπήκε από κάτου και «δώσ’ του, Τάκη» και «μπράβο, Τάκη» και «πάμε γερά, Τάκαρε», που το τελευταίο μου φάνηκε φάση σαν να μπαίνει ο Τάκης αλλαγή σε ματσάκι από τον Μπάμπη τον Τεννέ και να τόνε φυλάει ο Ποζαπαλίδης της Ελαφράς Ταξιαρχίας.

Μέχρις εκεί η φάση είχε πλάκα, «άλλος ένας πιο γραφικός κι από γάιδαρο με γριά καβάλα σε καρτ ποστάλ», είπαμε, αλλά περνώντας οι μέρες και βλέποντας τον Τάκαρο να ξεσπαθώνει και να κάμει κι άλλα βίντεοζ, μαζί με την αντίδραση των Ορκ στα σχόλια, κατάλαβα πως ναι μεν είναι γραφικός, αλλά είναι και επικίνδυνος, πάλι φάση καρτ ποστάλ, αλλά να είσαι μέσα στο κάδρο, ακριβώς πίσω από τον γάιδαρο και να τόνε έχει καμουτσικιάσει μόλις η γριά.

Γιατί όλα αυτά; Γιατί ο Τάκης, αντιλαμβανόμενος ότι ο (όποιος) λόγος του έχει πέραση και ότι πήρε έστω τη φέηκ δημοσιότητα για την οποία μιλούσε ο Άντι Γουόρχολ κάποτε, στα βίντεοζ που έκανε στη συνέχεια άρχισε να σπέρνει δεξιά κι αριστερά φασιστικό μίσος, ενδεδυμένο με τον μανδύα του ντεμέκ πατριωτισμού ενός αγοριού που έφυγε από την πατρίδα-και-πόσο-με-τρώει-η-ξενιτιά-αλλά-τήνε-πονάω-την-Ελλάδα-και-οι-δικοί-μου-είναι-εκεί-και-τι-θα-γίνει-μια-μέρα-θα-μπουν-στα-σπίτια-μας-θα-μας-βιάσουν-τις-γυναίκες-και-θα-κάνουν-τα-παιδιά-μας-μουσλίμια. Επίσης, καλεί σε ξεσηκωμό για να φύγουν οι ξένοι από τη χώρα μας, να πάρουν πούλο οι λαθρό, που τόσα κακά μας έχουν προκαλέσει και οι κακές κυβερνήσεις μας δεν κάνουν τίποτα γι’ αυτό και ο Τάκης από την αγωνία για τη δόλια μάνα του και μην τη σφάξει κάνας λαθρό δεν μπορεί να απολαύσει άνετος και ξεχρέωτος το φρεντάκι του στη μαγευτική Καμπέρα. Αν φτιάχνουν φρεντάκι στην Καμπέρα, που αν όχι, είναι ακόμα ένας λόγος νοσταλγίας της Ελλάδας μας.

Τι; Όχι; Είναι εντάξει ο Τάκης; Είναι ένα Ελληνόπουλο του εξωτερικού που αγωνιά για την πατρίδα του; ΟΚ. Ας πάμε λίγο σε σχόλια κάτω από το τελευταίο βίντεό του, που δεν είδα τον Τάκαρο να αντιδρά σε καμία φάση και να λέει «έ, όχι, παιδιά, μην το παρακάνουμε, δεν είναι κι έτσι».
Όλα είναι, αλήθεια, χωρίς κανένα μοντάζ, μα τη μπαναγία.


Ο παραπάνω φαν του Τάκη ποστάρει με ορθογραφία που με έκανε να θέλω να βγάλω τα μάτια μου με πιρούνια και μετά να κάψω τις τρούπες με πυρωμένο δαυλί για να είναι σιγουράτζα ότι δεν θα ξαναδώ ποτέ. Επίσης, από κάτου παίζει εικόνα Ιησού ότι θα κριθούμε από τις πράξεις μας, κάτι που αν ισχύει και ο συγκεκριμένος κριθεί με βάση ότι έγραψε με τέτοια ορθογραφία, την έχει την Κόλαση κωλότσεπη αν υπάρχει Θεός.


Εδώ ο Γιάννης μας λέει ότι κάτι δραματικό πρέπει να συμβεί και δίνει και ημερομηνία. 21η Απριλίου του 16. Στα αγγλικά.



 
Εδώ μπήκε ο Θωμάς Μάτσιος, πρόεδρος Πανσερραϊκού, και σχολίασε αφού μπούκωσε ένα τριπάκι ζελέ LSD και μετά όπως ήταν χάλια μπήκε κατά λάθος στον τοπικό πυρήνα ΧΑ, όπου στη γωνία είχαν ανοιχτό Πι Σι με βίντεο Τάκη. Χαηλάητ, το γεγονός ότι σε κάποια φάση διακόπτει και λέει «ευχαριστώ» στον εαυτό του.


 
Εδώ ο γηαννησ χατζηδακησ μάς ανακοινώνει ότι ξέρει να μάχεται και μπορεί, αλλά επίσης μας ανακοινώνει ότι δεν ξέρει να γράψει το όνομά του και δεν μπορεί.


 

ΑΡΧΕΙΔΙΑ.

Ο καλύτερος. Ένα αγνό παιδί που ποστάρει το όνειρό του, που είναι «να βγει στρατός και ΕΜΕΙΣ» και μετά, σύμφωνα με τη φωτό, να ανέβει σε ελικόπτερο με Εμ Τζη Θρη και να γαζώσει όλους τους μετανάστες (καθαρισμός) να ξεβρομίσει ο τόπος. Αγνότητα, αγάπη, καλοσύνη από ένα απόλυτα δημοκρατικό ον.

Και είχε κι άλλα, αλλά γέμισε ο κουβάς με τον εμετό δίπλα και έπρεπε να κάμω αλλαγή.

Λοιπόν.

Δυο λόγια στον κύριο Τάκη.

Τάκη, μη φοβάσαι ότι η Ελλάδα θα εξισλαμιστεί. Τουλάχιστον σε θρησκευτικό επίπεδο, μια και το παπαδαριό εδώ δεν επέτρεψε εξισλαμισμό με τετρακόκια χρόνια Τούρκους στην καμπούρα μας, και ενώ τα είχε επίσημα τακίμια με τους Τούρκους. Τώρα θα αλλάξουμε και θα γίνουμε μουσλίμια; Αν μιλάς για επίπεδο παιδείας και τεχνών γενικότερα, είμαστε ήδη εξισλαμισμένοι, αν σκεφτείς ότι στα κέντρα μας σπάνε πιάτα, στα πιο πολλά λαϊκά μας παίζουνε μποζούκ σε κλίμακες ουσάκ, χιτζασκάρ και ραστ και τα γκομενάκια μας χορεύουν απάνου στα τραπέζα τσιφτετέλ. «Ελληνική» διασκέδαση, Τάκαρε. Αλλά μουσλίμια και για θεό μας τον Αλλάχ δεν είχαμε ποτέ, ντοντ γουόρη, δεν αφήνουν οι τράγοι εδώ.

Τάκη, αυτοί που έρχονται στην Ελλάδα δεν είναι Τζιχαντιστές. Είναι αυτοί που έφυγαν λόγω του ότι οι Τζιχαντιστές σκότωσαν τις οικογένειές τους και προσπάθησαν να σκοτώσουν κι αυτούς. Είναι οι κυνηγημένοι, όπως οι Έλληνες της Σμύρνης το εικοσιδυό, Τάκη μου.

Τάκη, είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα βρισκόταν σε βαθιά οικονομική κρίση και ενώ δεν είχαμε βγάλει το αγγούρι από την κωλότρουπα, έσκασε ευρασιατική γεωπολιτική κρίση ταυτόχρονα και κληθήκαμε πάλι εμείς να βγάλουμε τα κάστανα από τη φωτιά. Η κυβέρνησή μας, πάλι, η οποιαδήποτε κυβέρνησή μας, είναι και θα είναι εσαεί ανίκανη. Πάνω απ’ όλα, όμως, οι Έλληνες είμαστε άνθρωποι και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ. Εκτός κι αν το ξέχασες στην Αυστραλία που πήγες.

Τάκη, οι άνθρωποι αυτοί βομβαρδίζονταν μέσα στη χώρα τους ταυτόχρονα από ISIS, Πούτιν, Ομπάμα, με τις ευλογίες της Ευρώπης. Όλοι οι παραπάνου εξόπλιζαν επί χρόνια τον ISIS, μη αντιλαμβανόμενοι ότι το σκυλάκι που τάιζαν για να τους κάμνει τα θελήματα θα γινόταν μια μέρα θεριό και θα ήθελε να τους δαγκώσει το χέρι. Να κάτσουν οι Σύροι να πολεμήσουν εναντίον ποίου; Των πυραύλων που έστελνε ο Ρώσος από πλοία παρκαρισμένα στη Μεσόγειο; Ή των Αμερικάνων, που είχαν τα ίδια όπλα με τον ISIS γιατί αυτοί τους τα πούλαγαν; Επίσης, εσύ γιατί δεν έκατσες να πολεμήσεις την κρίση εδώ και πούλεψες για Αστραλία, Τάκη μου;

Τάκη, μας μιλάς για μετανάστες ενώ είσαι ο ίδιος μετανάστης. Τραγικό. Επίσης, μας κλαις για τους λαθρό ενώ είσαι σε άλλη ήπειρο, ρε τριμάλακα. Εγώ, Τάκη, μένω στον Άγιο Παντελεήμονα. Δίπλα μου μένουν Πακιστανοί και όλη η γειτονιά είναι τίγκα στους ξένους. Όχι μόνο δεν είχα πρόβλημα ποτέ, αλλά σε φάσεις που χρειάστηκε βοήθησαν τη μάνα μου όταν δεν ήμουν εκεί περισσότερο από τους Ελληναράδες που ζουν στην πολυκατοικία μου.

Τέλος, Τάκη, είσαι το κλασικό παράδειγμα ημιμαθούς ζώου που την αστήρικτη αποψάρα του την εξέθεσε δημόσια και απλώς μερικοί ηλίθιοι ομοϊδεάτες του την έκαναν ευαγγέλιο. Και γουστάρεις που σου δίνουν σημασία για μια φορά στη ζωή σου και δώσε κι άλλα βίντεο πουλώντας πατριωτιλίκι και εθνικοφροσύνη. Είσαι επικίνδυνος, μαλάκα μου.


Τάκη, αν θυμάσαι καλά τα ελληνικά, ψάξε στο λεξικό τη λέξη μαλάκας. Βάλε και μια φωτό σου δίπλα και καθαρίσαμε.

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

ΣΟΒΑΡΑ, ΡΕ ΚΑΡΓΙΟΛΗ; ΣΕ ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΑΝ; ΓΑΜΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΚΗ ΣΟΥ

Σήμερις το πρωί όπως ήμανε μέσα στο Φου Μπου και σκρόλαρα και έκανα τα καθιερωμένα καθημερινά ανφόλο σε όσους ποστάρουνε Γονίδη στα σοβαρά και ανφρέντ σε όσα χρυσαυγιτάκια καμζ άουτ οβ δε κλόζετ με αφορμή τους πρόσφυγες, είδα μια είδηση που με έκανε να φτύσω με σκάγια διασποράς το γάλα που έπινα πάνω στο λαπιτόπι, μαζί με λίγο από αυτό που με τάιζε η μάνα μου όταν ήμουνα μωρό.

Δασκάλα, λέει, από το Μάντσεστερ, ονόματι Καρολίν Μπέριμαν, θα περάσει δύο χρόνια στη μπουζού, θα κάνει διακόκιες πενήντα ώρες καταναγκαστικής κοινωφελούς εργασίας και θα πλερώσει πρόστιμο περίπου τα φράγκα που χρώσταγε η ΑΕΚ πριν πέσει Δ’ Εθνική.
Ο λόγος;

Είχε συνάψει σχέση, λέει, με δεκαπεντάχρονο, του οποίου το όνομα, λέει, δεν μπορεί να δοθεί στη δημοσιότητα, αλλά τη σχέση, λέει, τη δημοσιοποίησε ο ίδιος στο Φου Μπου και μάλιστα έλεγε ότι την εγάμηγε γύρω στις 50 φορές και όχι μόνο την εγάμηγε, αλλά επειδής δεν του άρεγε η καπότα εξηγιόνταν ξυπολητιλίκι.

Επίσης, η μανδάμ είχε μια κόρη δυο χρονώνε που άρχισε να αποκαλεί μπαμπά τον δεκαπεντάχρονο, μια και μπες βγες μέσα στο σπίτι και το μουνί της μάνας της, σε κάποια φάση λέει το κοριτσάκι «ε, δεν μπορεί, αυτός θα είναι ο μπαμπάς μου».

Το στόρυ δεν τελειώνει εδώ, μια και η Μπέριμαν του ανακοίνωσε ότι ήταν έγκυος, ενώ ταυτόχρονα έμαθε για το αφαίαρ η μάνα του πιτσιρικά, η οποία του είπε να λήξει τη φάση ευθύς αμέσως. Η Μπέριμαν τρομοκρατήθηκε ότι η δόλια μάνα θα κάνει όβερ ρηάκτινγκ και φοβούμενη ότι θα την αναφέρει στο αγγλικό childline και θα χάσει την κηδεμονία της κόρης της, πήγε να δωροδοκήσει μάνα και πατέρα με είκοσι χιλιάρικα λίρες ζεστά, μαρουλάτα και μετρητά.

Εν τέλει για τη δασκάλα βγήκε περιοριστική εντολή και το αγόρι είπε στην εφημερίδα «Sun», που είναι κάτι σαν το Μακελειό του Στέφανου Χίου αλλά για Άγγλους κλανοβαλβίδες, ότι έχει σημαδευτεί για μια ζωή από το γεγονός…


Διάβασα την είδηση και έμεινα αποσβολωμένος. «Είναι δυνατόν;», λέω.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ, ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ;
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ, ΓΑΜΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ;

ΕΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΕΣ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΛΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΑΣΑΝΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΣΑΥΡΑΣ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ 18 ΧΡΟΝΩΝΕ ΤΗΝ ΠΑΙΖΑΜΕ ΜΕ ΔΑΝΕΙΚΕΣ ΤΣΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΙΝΕ Ο ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΨΙΛΙΚΑΤΖΙΔΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΟΥ, ΜΕ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΜΗΝ ΤΙΣ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΜΕ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΝΑ ΚΟΛΛΑΝΕ;

Ας το πάρουμε από την αρχή, γιατί το θέμα έχει πολλές αναγνώσεις.

Κατ’ αρχάς, το παιδί ήταν αγόρι και όχι κορίτσι. Έχει μεγάλη διαφορά. Αν μου έλεγαν ότι 30χρονος με παιδί είχε σχέση με 15άρα, με όλες τις παραπάνω αντιστοιχίσεις και εγκυμοσύνες και τα ρέστα, θα ήμουνα αυτός που θα τον έδενα σε πάσσαλο, θα του έβαζα ξερό άχερο από κάτου, μπετζίνα και θα τόνε καρβούνιαζα πιο πολύ κι από την κοράκλα του Στάνης Μπαράθηον στο Γκέημ οβ Θρόουνζ.

ΟΜΩΣ ΗΤΑΝΕ ΑΓΟΡΙ. ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΤΑ 15 ΤΟΥ, ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΟΖΜΟΣ ΠΑΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΠΟΥΤΑΝΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΞΕΠΑΡΘΕΝΕΨΟΥΝΕ (τι έθιμο κι αυτό), ΝΑ ΦΟΡΤΩΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΟΥΝΙ.


Ναι. Γι’ αυτό το μουνί πρόκειται. Αλήθεια. Σας το λέω με δάκρυα στα μάτια. Αυτό δεν είναι αποπλάνηση, ρε μαλάκες, είναι το όνειρο ζωής του κάθε δεκαπεντάχρονου αγοριού.

Δεύτερον, λίγα λόγια για τους γονείς του.

ΕΙΣΤΕ ΜΑΛΑΚΕΣ ΟΛΚΗΣ.

Για πολλούς λόγους. Το γεγονός ότι το παιδί σας είναι δεκαπέντε χρονών και πάει και γαμεί ξεκάποτος αφορά ΚΑΙ εσάς και τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση που του έχετε δώσει. Ναι, φταίει κι αυτός, γιατί 15 είναι και όχι 8 και θα έπρεπε να είχε αρχίσει να σκέφτεται, αλλά γαμώ τη γκενωνία, όταν έβγαινε στο κρύο δεν του είπες να φοράει σκουφί μην κρυώσει το κεφάλι του, μωρή δόλια μάνα; Γιατί δεν έκανες το ίδιο και με το κάτω κεφάλι όταν πήγαινε σε θερμά μέρη μην έχομε άλλα;

Ας πάμε λίγο στον πατέρα του παιδιού συγκεκριμένα. Εσύ, βρε τριμάλακα, ο δεκαπεντάχρονος γιος σου γαμεί τριαντάρα υπέρμουνο, το οποίο κιόλας σου φέρνει είκοσι χιλιάρικα λίρες ζεστά στο σπίτι για να μη βγει παραέξω η φάση. Αντί να αντιδράσεις όπως πρέπει, δηλαδή μπροστά στη γυναίκα σου να μαλώνεις το παιδί και «καλά τα λέει η μαμά» και τέτοια, αλλά μετά να πααίνεις τον γιο βόλτα στους ώμους σου, με βουβουζέλα στο στόμα και δώδεκα παρθένες να τόνε ραίνουνε με ροδοπέταλα ενώ ένα αεροπλάνο πετάει και από την αξάτμιση σχηματίζεται η φράση ΜΠΡΑΒΟ, ΠΑΝΤΑ ΤΕΤΧΟΙΑ, τι έκανες; Απλά μόκο μπροστά στη γυναίκα σου, μωρή κιορία; 

ΠΤΟΥ ΣΟΥ ΚΙ ΕΣΕΝΑΝΕ.

Όσο για την γκόμενα, μπράβο σου, κοπελάρα μου, που έχεις γούστα και τα βγάζεις με αυτόν τον τρόπο, αλλά λίγο φρένο όσον αφορά το παιδί σου. Αλήθεια; Έφερες τον ανήλικο γκόμενό σου σπίτι και επηδιόσαντε και το μωρό παιδί σου άρχισε να τον αποκαλεί μπαμπά; Γιατί δεν τόνε φώναξες και το Πάσχα, να τόνε κάμεις πύρκαβλο, να φορέσεις κι εσύ ένα στραπ ον και να αρχίσετε να γαμάτε το αρνί μόλις έχει βγει από τη σούβλα ζεστό-ζεστό; Και άντε αυτό είναι και ανήλικο και ηλίθιο (στανταράκι) και έχει και γονείς πιο καθυστέρες κι από τον Σλοθ στα Γκούνις. Εσύ τριάντα χρονών είσαι, δεν ξέρεις, μωρή καραβλαμμένη, τι είναι η καπότα να μη μείνεις έγκυος από το βρέφος; 

ΜΠΟΥΣΤΟΥΔΙΑΛΟΥ ΑΠΟ ΔΩ, ΜΩΡΗ ΓΚΙΟΣΑ.

Και κλείνωμε με τον πιτσιρικά τον ίδγιο.

ΒΡΕ ΜΑΛΑΚΙΖΜΕΝΟ.

ΒΡΕ ΓΑΜΩΣΠΙΤΟ.

ΒΡΕ ΣΤΟΥΡΝΕ ΤΗΣ ΚΕΝΩΝΙΑΣ.

Πραγματοποίησες το απωθημένο ΟΛΟΥ του ανδρικού πληθυσμού επί γης και μετά βγαίνεις και λες ότι «η φάση με σημάδεψε για πάντα» και άλλα μουσαντά;

Άντε και σε σημάδεψε. Την πρώτη φορά.

ΜΕΤΑ ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΕΓΑΜΗΓΕΣ ΑΛΛΕΣ ΣΑΡΑΝΤΑ ΕΝΝΙΑ;

Επίσης, γιατί δημοσιοποίησες τη σχέση στο Φου Μπου; Για να το δούνε οι φίλοι σου και να κλαίνε με μαύρο δάκρυ δεν το έκανες; Ή από το πολύ σημάδεμα δεν το άντεχε η ψυχούλα σου και ήθελες να το μοιραστείς;

ΩΡΕ, ΜΠΟΥΣΤΟΥΔΙΑΛΟΥ ΑΠΟ ΔΩ ΠΕΡΑ.

ΜΠΟΥΣΤΟΥΔΙΑΛΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ, ΛΕΜΕ, ΟΛΟΙ ΣΑΣ…

Τρίτη, 14 Απριλίου 2015

ΨΥΧΩΣΙΚΗ ΜΑΝΑ, ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΜΑΝΑ

Η πρώτη εικόνα της ψυχωσικής μάνας είναι βαθιά πληγή. Εγώ 4 ετών στο Αγρίνιο, να με κρατάει από το χέρι ο πατέρας μου και η μάνα μου να φεύγει με σκυμμένο το κεφάλι και φορώντας μαύρα γυαλιά, μεγάλα. Και όσο απομακρυνόταν, ο πατέρας να φωνάζει «Ελένη, πού πας;», και εγώ στα τέσσερά μου χρόνια να μην καταλαβαίνω τι γίνεται. Ή μάλλον να καταλαβαίνω, αλλά στα τέσσερά μου να μην μπορώ να διαχειριστώ τίποτε από όλα αυτά που έβγαζε αυτή η σκηνή. Εδώ δεν μπορώ ακόμα, στα 39, φαντάσου τότε, στα 4…

Για καιρό μετά, κρυμμένα πράγματα, κρυμμένα συναισθήματα, προσπάθεια από όλους στη μικρή κοινωνία «να μην επηρεαστεί το παιδί», «σσσς, μη μιλάτε γι’ αυτό μπροστά στο παιδί», εκτός από μια κουβέντα με τον παππού και τη γιαγιά, που μου είπαν «γιατί έφυγε η μάνα σου;» και εγώ απάντησα «σκάστε, δεν ξέρετε τίποτα, γιατί είναι άρρωστη». Και σκάσανε. Η σιωπή από όλους συνεχίστηκε, τα βλέμματα, όμως, πάνω μου ήταν πυρρακτωμένα βέλη, σε μια κοινωνία μικρή, σαν του Αγρινίου. «Έφυγε η μάνα του και το φροντίζει ο πατέρας του». Οι λέξεις ακούγονταν, απλώς πάντα όταν ήμουν σε ασφαλή απόσταση για να μην πληγωθώ.

Άρχισαν τα ταξίδια στην Αθήνα, όπου η ψυχωσική μάνα ήταν σε καταστολή και είχε κάνει την εμφάνισή της η κανονική μάνα, αυτή που με λάτρευε πιο πολύ κι απ’ τη ζωή της, αυτή που με αγαπούσε χωρίς όρια. Σαββατοκύριακα, γιορτές, αργίες, Πάσχα, Χριστούγεννα. Και καμιά φορά, να ψάχνω για κάτι στο σπίτι και να βρίσκω τα πειστήρια της ύπαρξης της ψυχωσικής μάνας. Χάπια, συνταγές από τον εκάστοτε ψυχίατρο, καρτέλες από χρησιμοποιημένα Artane, Melleril, Hypnostedon και άλλα διάφορα. Αλλά έβλεπα την κανονική μάνα. Που μου χαμογελούσε, που με αγαπούσε, που, που, που. Σίγουρα δεν ήταν αυτή που κάποιο καιρό πριν με είχε εγκαταλείψει. Αυτή ήταν μια άλλη.

Στα 13 το δήλωσα στον πατέρα. «Θα πάω να ζήσω με τη μάνα στην Αθήνα». Σοκ. Είχε ξαναπαντρευτεί έναν φανταστικό άνθρωπο και είχε γεννηθεί και η μεγάλη αδερφή, η Αθηνά. Την πρώτη μέρα που γνώρισα την Αυγή κάτι ειπώθηκε μέσα σε μια κουβέντα, τύπου «είμαστε τρεις άνθρωποι εδώ». «Δεν είμαστε τρεις», πετάχτηκα, «τέσσερις είμαστε». «Ποιος είναι ο τέταρτος;», λέει ο πατέρας. «Ένας αόρατος…». Σοκ. Ο πατέρας το διαχειρίστηκε καλά, με κουβέντα προσπάθησε να μου πει ότι η γυναίκα δεν ήρθε για να αντικαταστήσει τη μάνα μου. «Ναι», είπα εγώ, «καταλαβαίνω». Δεν καταλάβαινα τίποτα.

Τη μέρα που έφυγα, πολύ κλάμα. Αλλά έφυγα. Ήθελα να γνωρίσω τη μάνα.

Πέντε χρόνια στην Αθήνα, μια χαρά. Άγρια εφηβεία, της άλλαξα τα φώτα της μάνας. Χασίσια, ποτά, στο τσακ τη γλίτωσα και δεν έγινα πρεζάκι. Σχολείο, όμως, καλός μαθητής. Και στο σπίτι, η μάνα έφερνε το χρήμα, ευτυχώς είχε πολύ καλή δουλειά. Και εγώ ήξερα πού τα έκρυβε, βούταγα λεφτά, έπαιρνα τσιγάρα, έβγαινα με τα φιλαράκια, να είναι καλά όλοι τους, και όπως έψαχνα καμιά φορά, εκεί τα χάπιά και πάλι. Και στα τηλέφωνα να κανονίζονται ραντεβού με ψυχιάτρους, τα άκουγα αλλά δεν μίλαγα. Και μια φορά που είχα πάει Αγρίνιο, κάτι έψαχνα και βρήκα ένα γράμμα από τον πατέρα μου προς εμένα για όταν θα πήγαινα 18 ετών. Στο οποίο μου εξηγούσε γιατί αυτοκτόνησε η μάνα μου. Ευτυχώς, δεν το έλαβα ποτέ. Αλλά η ψυχωσική μάνα ήταν μέσα στο ντουλάπι και περίμενε να βγει. Το ένιωθα.

Φαντάρος σε Ναύπλιο, Λουτράκι και Έβρο, μια χαρά. Και μετά σερβιτόρος στη Σάμο, πολλά λεφτά για 19χρονο. Και μετά ο πρώτος σοβαρός έρωτας, η Χριστίνα.

Εκεί η ψυχωσική μάνα έσκασε σαν ηφαίστειο. Όσα κρύβονταν τόσα χρόνια, όσα έκρυβα κι εγώ από εμένα, έγιναν πίδακας φωτιάς, ακούμπησαν τον ουρανό και όταν έσκασαν τη γη τα έκαψαν όλα στο πέρασμά τους.
Σπίτι στην Αληθείας 6 στην Κυψέλη, με τη Χριστίνα ξάπλα, και σκάει ουρλιαχτό τρόμου από το δωμάτιο της μάνας. Πανικός. Όρθιος με τα σώβρακα, «ΤΙ ΕΓΙΝΕ;».
«ΒΛΕΠΩ ΠΑΝΤΟΥ ΣΦΑΓΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ».
Την άλλη μέρα με φωνάζει μέσα. «Κωστή, κάποιος έχει εγκαταστήσει κάμερες στο σπίτι. Μας παρακολουθούν». Θυμάμαι ότι μου κόπηκαν τα γόνατα τόσο πολύ που παραλίγο να σωριαστώ κάτω.

Μέρα με τη μέρα το πράγμα χειροτέρευε. Άρχισε να ζωγραφίζει σύμβολα στους τοίχους, ακατανόητα όλα, σύμβολα παντού. Και συνέχεια συζήτηση με μια παρέα που δεν υπήρχε. «Με ποιον μιλάς;». «Μα με την παρέα μου».
Η Χριστίνα λάκισε, προφανώς δεν μπορούσε να το αντέξει. Άλλο σοκ εκεί.

Μια μέρα τη βρήκα γυμνή στο μπαλκόνι να ψέλνει εδάφια από το Ευαγγέλιο. Οι γείτονες μάζευαν τα παιδιά τους μέσα. Δεν πήγαινε άλλο. Η λύση έπρεπε να είναι δραστική. Εισαγγελική εντολή και κλείσιμο σε ψυχιατρείο με την Αστυνομία. Τη μέρα που ήρθαν οι μπάτσοι δεν ήταν σπίτι. Την περιμέναμε.

Τους είχα πει ότι αν κοροϊδέψουν ή χλευάσουν, θα τους πάρω τα όπλα και θα τους πυροβολήσω στο κεφάλι. Δεν απάντησαν καν, φοβισμένοι. Όταν ήρθε είχε ψωνίσει σταφύλια και, αν και το μάτι της είχε ξεφύγει εντελώς, κατάλαβε τι θα γινόταν. «Με κλείνεις μέσα;». «Ναι, και θα έρθεις είτε σηκωτή είτε κυρία. Διάλεξε». Κυρία. Αν και τρελή, κυρία.

Κλινική Λυράκου, ερωτήσεις, τι έχει, πόσο θα κάτσει μέσα, τι θα γίνει. «Η μητέρα σας έχει διπολική διαταραχή με ψυχωσικό σύνδρομο. Θα σας απαρνηθεί για κάποιες μέρες, θα σας θυμώσει, αλλά αφού της χορηγήσουμε αγωγή, θα έρθει η κατάθλιψη για κάποιο καιρό και θα σας ζητήσει μετά». «Θα γίνει καλά;». «Ναι, αλλά θα πρέπει να λαμβάνει αγωγή». Πάλι καλά…

Μετά από τρεις μήνες, η κανονική μάνα ξεπρόβαλε στην πόρτα του ψυχιατρείου. Το βλέμμα καθαρό, αγκαλιές, φιλιά, «πάμε σπίτι». Όλα καλά. Δυο μήνες καλά, μετά άρχισε να ρετάρει. «Βάλε με μέσα», μου λέει ένα πρωί, «δεν είμαι καλά». Πάλι καλά που το ζήτησε μόνη της. Ρεπετισιόν όλη η φάση με το ψυχιατρείο. Σε δυο μήνες, ξανά έξω, εντελώς καλά. Με φάρμακα βέβαια, αυτό δεν παίζει αλλιώς.
Για πολλά χρόνια καλά. Με μικρές εξάρσεις, αλλά καλά.

Άλλη μια σχέση χάθηκε, η Δήμητρα, λάκισε κι αυτή. Δουλειά στον Τύπο, ντράμερ σε μουσικές σκηνές, προπονήσεις σε πολεμικές τέχνες, φίλοι, γκόμενες, μπάφοι, ποτά, αλλά με μέτρο.

Και μετά έρχεται η Αρετή. Το πιο γλυκό πλάσμα του κόσμου.
Σχέση, ομορφιά, αγάπη, συμβίωση. Αλλά δεν της είχα πει τίποτα για τη μάνα, μόνο ότι έχει κάποια μικρά ψυχολογικά προβλήματα, μη λακίσει κι αυτή φοβόμουνα. Στη συμβίωση, μέναμε σε διπλανά σπίτια. Και λες και το ήθελε η μοίρα να πάει στραβά, υποτροπή με το που έρχεται η Αρετή στο σπίτι. Πάλι τα ίδια, αλλά πιο δύσκολα, γιατί έπρεπε να εξηγώ παράλληλα.

«Τι έχει, γιατί κάνει έτσι, γιατί δεν μου είχες πει τίποτα, τι θα κάνουμε». Της εξήγησα ότι πρέπει να μπει ψυχιατρείο. Ξανά.
Την πήγαμε παρέα. Και στην πόρτα γυρίζει και μας λέει «μη με αφήνετε». Η Αρετή έσπασε. Εγώ ράγισα λίγο ακόμα. Είχα σπάσει καιρό πριν.

Δυο μήνες ξανά. Στην πόρτα πάλι η κανονική μάνα. Είχαμε αφήσει πάλι την ψυχωσική στο ψυχιατρείο…
Η Αρετή δεν λάκισε και είναι ακόμα εδώ. Κι εγώ. 

Προσπαθώντας να κολλήσω τα κομμάτια με ψυχανάλυση, είμαι ακόμα όρθιος στα πόδια μου και περήφανος που τα έχω καταφέρει, παρά το γεγονός ότι οι καταιγίδες ήταν πολύ δυνατές. Ευτυχώς, έχω καταφέρει να ανασυγκροτηθώ σε πολύ μεγάλο βαθμό, αν και είναι δύσκολο.

Η ψυχωσική μάνα κοιμάται βαθιά και ελπίζω να μην ξυπνήσει ξανά. Μιλάμε σχεδόν κάθε μέρα με την κανονική και όλα πάνε καλά. Θα πάνε…



Το σημερινό κείμενο είναι αφιερωμένο σε όλους όσοι έχουν συγγενή με ψυχολογικά θέματα. Δύναμη, παιδιά.

Don’t worry
About a thing
And everything
Is gonna be alright…



Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

ΠΑΡΕΛΑ, ΚΟΜΑΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΦΑΣΙΣΤΑΡΙΟ



Είδα χθες την παρέλα.

Τσολιάδες, αγήματα, στρατιωτικαί μπάνδαι με τύμπανα, τον Λαφαζάνη να ακούει το "Περνάει ο στρατός" και να τη σακουλεύεται ότι το λέει ο 50 σεντς και αυτός είναι in da club.

Επίσης, άκουσα ότι η εταιρεία παραγωγής του 50 σεντς είναι γερμανική και επειδή αυτός της χρωστάει κάτι φράγκα, θα τον διώξουν από το δολάριο και μετά θα λέγεται Πενηντάρικο Το Παλιό, αλλά άλλη ιστορία αυτή.

Πάμε ξανά στην παρέλα. Τη στρατιωτική, όχι τη μαθητική, γιατί πλέον σε αυτή πας μόνο για να δεις κάνα μουνί, μια και τα 16χρονα ντένονται σημαιοφόρισσες και παραστάτισσες λες και σκάσανε καπάκι από τον Βέρτη και τη σημαία τούς την είχε κρατήσει καβάτζα για το πρωί ο τσεκαδόρος.

Πάμε, τέλος πάντων και γαμώ το Χριστό στην παρέλα. Τη στρατιωτική, ναι.

Γίνηκε, λέει, μεγάλος χαμός επειδή τα ΟΥΚ, η Ομάδα Υποβρύχιων Καταστροφών, τραγουδήσανε συνθήματα τύπου "θα πάρουμε την πόλη", "Μακεδονία ξακουστή" και άλλα πολλά, και βγήκανε ούλοι και είπανε "αίσχος, μα είναι πράματα αυτά;", κάτι παλαιοκουμμουνίστριες γίνανε τόσο έξαλλες που ξυρίσανε το μουνί τους, που το 'χανε αξούριγο από τότες που ζούσε ο Φλωράκης, και αναγκάστηκαν να πάρουν δύο νούμερα μικρότερο βρακί, κάτι άλλοι που κάνουν το πρωί το σταυρό τους στην αφίσα του Στάλιν είπανε "μα αυτά είναι φασιστικά" και στο Σπίτι του Λαού κάνανε συνέδριο για να δούνε πώς θα πούνε πάλι όχι σε όλα και ότι όλοι οι άλλοι είναι μαλάκες και το ΚΟΥΚΟΥΕ ξέρει τόσα χρόνια αλλά κανένας δεν το ακούει.

Να σημειωθεί εδώ ότι το ΚΟΥΚΟΥΕ είναι το πεντάχρονο της πολιτικής.
- Θέλεις αυτό, ΚΟΥΚΟΥΕ;
- Όχι, ζεν σέλω.
- Το άλλο;
- Όχι, ζεν σέλω σου λέω.
- Μα δεν μπορεί, κάτι θα σου αρέσει.
- Όχι, ζεν σέλω τίποτα, σέλω να φύγουμε. Από παντού.
- Μα να βρούμε μια λύση.
- ΟΧΙ ΣΟΥ ΕΙΠΑ. ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ.

Λέγεται, επίσης, ότι το ΚΟΥΚΟΥΕ Κρήτης είπε ΟΙ, ΟΙ, ΟΙ και μερικοί νομίσανε ότι ξεκινάει το TNT από ACDC, αλλά άλλο κομμάτι αυτό.

Πάμε, όμως, για μια φορά ακόμα, και γαμώ τη μπαναγίτσα...



...ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑ, LSD ΠΗΡΑ ΠΡΩΙ ΠΡΩΙ;

Είπανε, λέει τα ΟΥΚ, κάτι εθνικιστικά συνθήματα.

Ας πάμε στο επίμαχο βίντδεο.



Εδώ λένε το γνωστό "έχω μια αδερφή, κουκλίτσα αληθινή, τη λεν' Μακεδονία την αγαπώ πολυ".

Πάμε σε άλλο.



Εδώ σκάνε προς το τέλος και λένε "ΟΥΚ, ΟΟΟΟΟΟΥΚ".

Πάμε στο τελευταίο, αλλά το έχω σε λινκ, γιατί το γαμημένο το γιουτούμπι δεν το έκανε embed.

https://www.youtube.com/watch?v=OpbDhufQXT4

Εδώ λένε το γνωστό σουξέ στα στρατά "Μακεδονία ξακουστή" και κάτι άλλα, πολύ ανδρικά για τα γούστα μου, τύπου "μπούμε στη μπόλη, σημαία θα υψώσουμε", κ.λπ. κ.λπ.

Της πουτάνας, λέμε, έγινε. Έξαλλοι όλοι.

Και διερωτώμαι εγώ τώρα με το φτωχό μου το μυαλό.
Είναι τόσο μουνόπανα τα ΟΥΚ τελικά; Χμμμμ... Και απαντώ στον εαυτό μου.

ΚΑΛΑ, ΜΩΡΕ ΚΑΡΓΙΟΛΕΣ, ΕΙΣΤΕ ΣΤΑ ΣΥΓΚΑΛΑ ΣΑΣ;

Τα ΟΥΚ είναι η ομάδα του στρατού, του Ναυτικού συγκεκριμένα, που κάνει υποβρύχιες καταστροφές. Η εκπαίδευσή τους είναι τόσο πούτσα που δεν την έχεις δει ούτε σε τσόντα με τον Ρον Τζέρεμυ και περνάνε μια διαδικασία που λέγεται διαβολοβδομάδα, κατά την οποία τρώνε τέτοιο γαμήσι που φτύνουν το γάλα της μάνας τους. Μερικές γλαφυρές εικόνες από εκπαίδευση ομάδων υποβρύχιων καταστροφών.














Τα ΟΥΚ, λοιπόν, σε περίπτωση πολέμου πρέπει να μπαίνουν σε εχθρικά χωριά και να γυρνάνε με μενταγιόν από αυτιά, να κάνουν επιχειρήσεις που θα ψάρωνε κι ο Μαήκολ Μπέη, γενικώς όπου υπάρχει εχθρός, να του γαμιέται η παναγία τόσο πολύ...




...που αν ξανασκεφτόταν κάτι κακό για την Ελλάδα και την εδαφική της ακεραιότητα, να κοίταγε τα κομμένα με σκουριαζμένο μαχαίρι αρχίδια του και να έλεγε "πφφφφ, πού να πηγαίνουμε τώρα, ας κάτσωμε εδώ να πιούμε μια Πίνα Κολάντα".

Και αυτά, ΚΑΡΓΙΟΛΕΣ, δεν είναι η δική μου άποψη. 

ΕΙΝΑΙ Η ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ.

Είναι κομάντα, ως τέτοια εκπαιδεύονται, ως τέτοια κοιμούνται και ξυπνάνε, ως τέτοια ζούνε, τέτοια πλύση εγκεφάλου ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να τρώνε και έτσι πορεύονται μια ζωή. Τι θες να λένε στις παρελάσεις, το σάουντρακ από την Πέπα το γουρουνάκι;

Και άμα θες, μωρή ΚΑΡΓΙΟΛΑ δήθεν υπερασπίστρια της Δημοκρατίας και καλά, μια μέρα που θα γίνει η στραβή κάποιος να βαρέσει σκοπιά στο χωριό σου για να μη μπούνε μέσα οι εχθροί και σου κάνουνε το μουνί σουρωτήρι για τα μακαρόνια του παστίτσου και το παιδί σου κιμά για το παστίτσο, θα κλαις να είναι ένας από αυτούς σκοπός. 

Εγώ βέβαια θα θέλω τότες να σου βαράει σκοπιά φαντάρος-μέλος του ΜΛ ΚΚΕ που έχει τελειώσει το Παιδαγωγικό Καβάλας, αλλά κι αυτό άλλο θέμα.

Ξεκολλάτε τα γαμημένα μυαλά σας. 
Ούτε φασίστες είναι ούτε χρυσαυγίτες ούτε τίποτα. 
Κομάντα είναι και σε κάθε χώρα τα κομάντα έτσι φέρονται. Απλή λογική.

Και μέχρι να ξαναμιλήσεις για φασισμό, κατέβασε πρώτα την αφίσα του Στάλιν, πες ότι τα ΙΔΙΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ήταν και αυτός και ο Χίτλερ, μόνο που ο Ρώσος κέρδισε και την ιστορία τη γράφουν οι κερδισμένοι, σταμάτα να το παίζεις ολτέρνατηβ σύζυγος ενώ στο σπίτι σου ευνουχίζεις λεκτικά κάθε μέρα τον άντρα σου και είσαι χειριστική με τα παιδιά σου, σταμάτα να το παίζεις αριστερός αλλά η τσέπη σου να είναι δεξιά και λες κάνα αντάρτικο πότε πότε δίπλα στην πισίνα, σταμάτα να κάνεις κριτική στην καθεστηκυία τάξη στους Πέντε Δρόμους στα Εξάρχεια ενώ πίνεις φραπέ στα 29 σου χρόνια με τα λεφτά του γιατρού μπαμπά σου. Που μπράβο του που έγινε γιατρός, αλλά δυστυχώς η Ιατρική δεν είχε προχωρήσει τόσο ώστε να μη βγάλει μαλάκα γιο.

Μόλις διάβασες τη λίστα με όλους τους μαλάκες (πάνω κάτω) που έκαναν κριτική στα ΟΥΚ.

Διπρόσωπος out.

ΥΓ. Δεν ψήφισα Τσίπρα, αλλά μέχρι στιγμής δείχνει ότι είναι ο μόνος αρχιδάτος που έχει αυτή η χώρα και προσπαθεί με πολύ κόπο και τεράστια συναίσθηση ευθύνης να κάνει κάτι. Αν συνεχίσει έτσι, όχι μόνο θα τον ψηφίσω στις επόμενες, αλλά θα κάνω και αφισοκολλήσεις με τη μάπα του.







Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

ΘΕΟΣ

Εγώ, πάντως, άμαν ήμανε ο Θεός, θα έκανα τον Κουρουμπλή να δει και θα βλέπαμε τότε πόσες μέντες θα κλάνανε στον Σύριζα που ορκίζονται και πολιτικά.

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

ΠΑΡΑΠΛΕΡΟΦΟΡΑ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΑ ΠΡΙΖΜΑΤΑ


Να το πάρουμε από την αρχή. Έχω γαμηθεί τον τελευταίο καιρό να βλέπω ποστ για τον Ρωμανό, και "το φασιστικό κράτος", που "μουνιά, το παιδί κάνει απεργία πείνας, αφήστε το να σπουδάσει", και "ο κοινωνικός αγωνιστής που πάντα μάχεται με καρδιά" και άλλα πολλά.

Λοιπόν, πάρτε το αλλιώς, γιατί, όπως λέγανε και κάποιοι σοφοί παλιά, υπάρχουν πολλές αλήθειες, αλλά η πραγματικότητα είναι μία...

Οι δύο απόψεις, λοιπόν, που επικρατούν είναι οι εξής.

Αν είσαι χρυσαύγουλο, μπαίνεις σε φόρα με το σήμα της λευκής δύναμης (ο πληθυντικός του φόρουμ για να μάθετε και λίγα γράμματα) και γράφεις: "Νε αλλα ο Ρομανως ολη ξαιρουν οτι ηνε αναρχα και αλο που το κρατος δεν τονε καταδικασε γιατι όλα ήνε σινομοσυες που η εβρεοι φταίνε γιατη οι αρχαιη ελληνες γαμουσανε τους περσες και ιχωρ το εμα το δηκο μας ειναι πιο πηχτο και Ιησους-Διας-πάνας συμμαχια και τελος παντων να πεθανη το μουνη απο πηνα εμης τίποτα μαλάκηδες ημαστε και ελλαδα πανο απ ολα".

Σε αυτή τη φάση θεωρείς ότι ο Ρωμανός είναι ένα αναρχικό αρχίδι που λήστεψε μια τράπεζα για να ικανοποιήσει τους αναρχοκομμουνιστικούς σκοπούς του, πήρε όμηρο, ανήκε σε τρομοκρατική οργάνωση και πρέπει να τον βάλετε μαζί με τα άλλα καραφλά πάνω σε αφίσα του Αδόλφου, να τον κατουρήσετε στο στόμα και μετά να τον κρεμάσετε με τις ευλογίες του Μιχαλολιάκου και να βάλετε τη μάνα του να δώσει κλωτσά στο άλογο για να πονέσει περισσότερο.

Αν είσαι, τώρα, αριστερίζων, ακροαριστερίζων ή και αναρχικός, η άποψη σου είναι η εξής: "O Ρωμανός είναι ένας κοινωνικός αγωνιστής που έπεσε μαχόμενος τον καπιταλισμό. Βρίσκεται μέσα για τα πιστεύω του και έχει δικαίωμα να σπουδάσει. Λευτεριά στον αναρχικό Νίκο Ρωμανό, λευτεριά σε όλους τους αγωνιστές που μάχονται για την ελευθερία σε μια απάνθρωπη και ολοκληρωτική κρατική δομή. Εμπρός, λαέ, μη σκύβεις το κεφάλι, ο μόνος τρόπος είναι αντίσταση και πάλι".
Σε αυτή τη φάση θεωρείς ότι ο Ρωμανός είναι φυλακισμένος για τις ιδέες και τις απόψεις του, ότι ουσιαστικά είναι ένας πολιτικός κρατούμενος που το τέρας του καπιταλισμού κρατάει έγκλειστο, χωρίς μάλιστα να του δώσει το δικαίωμα να σπουδάσει, για την απόκτηση του οποίου ο ίδιος είναι έτοιμος να δώσει και τη ζωή του.

Και τώρα έρχεται η απάντηση του Διπρόσωπου:

Είστε και οι δύο ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΟΥΤΣΟ ΚΑΒΑΛΑ.

Οι μεν φοράτε τόσο μαύρα γυαλιά που θα ψάρωνε και η Βίσση και οι δε φοράτε τόσο κόκκινα γυαλιά που θα σηκωνότανε και ο Φίλιππας ο Συρίγος από τον τάφο για να σας σχολιάσει.

Ας τα βάλουμε σε μια σειρά, γιατί κάθε ερώτηση όσον αφορά το θέμα έχει τη δική της απάντηση. 

Πάμε.

1. Είναι κοινωνικός αγωνιστής ο Ρωμανός;
ΟΧΙ. Αν και τώρα πάει να γίνει, μέχρι τώρα δεν ήταν, σε καμία περίπτωση. Είναι ένα τυπάκι που μαζί με κάτι άλλους πιτσιρικάδες μπουκάρανε σε μια τράπεζα εν ώρα εργασίας με Καλάσνικοφ και πήρανε και όμηρο. Αν είναι έτσι, κοινωνικοί αγωνιστές ήταν και ο Ρωχάμης και ο Παλαιοκώστας. Το ότι είναι αριστερός-αναρχικός ή οτιδήποτε και απαιτεί κοινωνική δικαιοσύνη δεν τον καθιστά κοινωνικό αγωνιστή. Τέτοιον σε καθιστούν οι πράξεις σου και το να μπουκάρεις σαν τους Ντάλτον εν ώρα εργασίας σε τράπεζα δεν σε κάνει επαναστάτη. "Ναι, αλλά οι τράπεζες μας κλέβουν λα λα λα λα λα λα". Ναι, οκ, ισχύει, αλλά αν πιστεύεις ότι η λύση είναι να μπουκάρουμε με κανόνια μέσα, να παίρνουμε ομήρους και άμα κάτσει και χύσουμε και τα μυαλά κανενός στο πάτωμα "δε γαμιέται, να 'ναι καλά ο κοινωνικός αγώνας", τράβα και γαμήσου και διάβασε κάνα άλλο μπλογκ. Το δικό μου για να το καταλάβεις πρέπει να βγάλεις τα γυαλιά σου και να δεις όλη την εικόνα. Επίσης, πιο πολύ θα τον χαρακτήριζα κοινωνικό αγωνιστή για το γεγονός ότι μάχεται για το δικαίωμά του στην Παιδεία παρά για τις προηγούμενες πράξεις του, εξ ου και το "τώρα πάει να γίνει". 

2. Είναι ο Ρωμανός φυλακισμένος για τις ιδέες και τις απόψεις του;
ΟΧΙ. Ο Ρωμανός καταδικάστηκε για ληστεία και έφαγε 15 χρόνια. Δεν υπήρξε καμία καταδίκη για συμμετοχή σε τρομοκρατική η επαναστατική οργάνωση και η καταδίκη του ουδεμία σχέση έχει με τα πιστεύω του.

3. Πρέπει να σπουδάσει ο Ρωμανός; Έχει το δικαίωμα.
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ. ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΑ. Ρε μαλάκες, πάτε καλά; Γιατί έχει γίνει τέτοιο θέμα όσον αφορά τις σπουδές του; Εδώ σπούδασε ο Φραντζής, που, αν θυμάστε την υπόθεσή του, είχε τσακωθεί με τη γυναίκα του, τη σκότωσε (κατά λάθος λέει) και μετά την έκανε 365 κομμάτια με το τραπεζομάχαιρο, την έβαλε σε σακούλια και την κατέβασε στα σκουπίδια! Την γκόμενα τη θάψανε σε τεύχη, ρε μαλακηδόπουλοι, και αυτός ο τύπος πήρε πτυχίο μέσα από τη φυλακή με άδειες. Δεν θα πάρει ένας που λήστεψε μια τράπεζα; Βάσει νόμου και λογικής, λοιπόν, ο Ρωμάνος έχει το δικαίωμα να σπουδάσει. Επίσης, αν θέλουμε να λέμε ότι υπάρχει σωφρονισμός σε αυτή τη χώρα, η παροχή παιδείας σε φυλακισμένους νομίζω θα ήταν μια αρχή για να βρεθεί καλή λύση. ΤΕΛΟΣ.

4. Μα είναι κράτος αυτό που δεν επιτρέπει σε ένα παιδί να σπουδάσει μέσα από τη φυλακή;
Όχι. Γαμιούνται πατόκορφα και θέλουν κλείδωμα τις πόρτες στη Βουλή και μπουρλότο με ξερό άχερο και αργό μαζούτ. Αυτό ναι. κι εγώ μαζί σας. Αλλά να πάμε να την πέσουμε σε τράπεζα και να νομίζουμε ότι είμαστε και γαμώ τους επαναστάτες, όχι, αγάπη μου.

4. Γιατί στο μπούτσο θέλει να σπουδάσει και να πάρει κρατικό πτυχίο ο Ρωμανός;
Έλα μου, ντε. Αυτό δεν το έχω καταλάβει κι εγώ. Όταν λες ότι είσαι αντίθετος σε κάθε κοινωνική δομή, αναρχικός ή οτιδήποτε άλλο, γιατί στα γαμήδια λυσσάς να πάρεις πτυχίο με αναγνώριση από αυτόν που μισείς θανάσιμα και πολεμάς μέχρι τελευταίας ρανίδος; Αυτό πραγματικά δεν το πιάνω, σχωράτε με.

5. "Ναι, αλλά γνωριζόταν με τον άλλο αγωνιστή, που πέθανε από σφαίρα μπάτσου, τον Γρηγορόπουλο, και μπλα μπλα μπλα".
Στ' αρχίδια μου. Ούτε ο Γρηγορόπουλος ήταν κοινωνικός αγωνιστής. Ένας πιτσιρικάς που επειδή πέταξε μπουκαλάκι στο πιο αρχίδι μπάτσο που έχει πατήσει ποτέ τη Γη ήταν, και ο μπάτσος τον σκότωσε ψυχρά. 
Θάνατος στον μπάτσο; ΜΕ ΤΑ ΧΙΛΙΑ. Να μαζευτούμε όλοι και να του γαμήσουμε τη μπαναγία, να τον λιθοβολήσουμε στο Σύνταγμα, να χέσουμε στον τάφο του μετά και να βγάζουμε σέλφηζ με τα σκατά από πίσω. Και ό,τι πιο άρρωστο σκεφτείτε εσείς, μαζί σας, μουνόπανο, σήκωσες όπλο στο δεκαπεντάχρονο και έριξες κιόλας γαμώ το Χριστό σου, σκατόψυχε. 
Αλλά από αυτό μέχρι το να χαρακτηριστεί σύμβολο επανάστασης και αγωνιστής ο Γρηγορόπουλος υπάρχει τεράστια απόσταση. Το να ξεκινήσει κοινωνικός αγώνας με αφορμή το θάνατο του Γρηγορόπουλου είναι άλλο θέμα και σωστό κατά βάση, αλλά δεν δικαιολογεί την ανάδειξή του σε σύμβολο.
Όπως υπάρχει τεράστια απόσταση και από το γεγονός ότι ο άλλος λήστεψε τράπεζα και χαρακτηρίστηκε ο Τσε της Ελλάδος με λίγα λόγια. Κοινωνικός αγωνιστής ήταν ο Αλέκος Παναγούλης, που είχε τα αρχίδια να αποπειραθεί να δολοφονήσει τον δικτάτορα χιμσέλφ. Κοινωνικός αγωνιστής ήταν ο Γρηγόρης Λαμπράκης. Κοινωνικοί αγωνιστές ήταν ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης και ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, που άμα πορπατάγανε αφήνανε αύλακα με τ' αρχίδια. Ο Ρωμανός και ο Γρηγορόπουλος, σόρι, αλλά όχι.

Εντ νάου, ΛΕΤ ΔΕ ΧΕΗΤ ΜΠΗΓΚΙΝ.

Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014

ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΟΥΝΙ ΤΗΣ ΛΑΣΠΗΣ

Λοιπόν, τα λόγια του Χριστού γαμάνε. Αγάπη πάνω απ' όλα, σεβασμός στον πλησίον, αποδοχή και του άνδρα και της γυναίκας ως ισότιμων όντων (του Χριστού λέμε, όχι της Εκκλησίας) και γενικά ωραιότατος τυπάς, έκανε τσάρκες με τα φιλαράκια του, τα έλεγε ωραία στον κόσμο, μπορεί να έπινε και κάνα μπάφο να 'ούμε άμα είχε κάνα καλό ντήλερ στη Βηθλεέμ και άμα ζούσε πιο μετά, έπαιζε να γυρνάγε και με κασετοφωνιά στον ώμο και τέρμα "Τζερούσαλεμ ,χήαρ αη εμ".

Επίσης, ο Κάρολος ο Μαρξ τα λέει κι αυτός καλά. Κοινωνική ισότητα, όλοι να έχουμε τα ίδια, να μην υπάρχουνε μουνιά που μας καταδυναστεύουν και που έχουνε παραπάνω. Ντάξει, αυτός ήταν λίγο κουράδας ως άτομο γενικότερα και έχω μια υποψία ότι άμα του 'λεγες 'ρε μαλάκα Κάρολε, πιάσε λίγο την αναφτήρα", θα σου απάνταγε "ώχουουουου, μωρέ, πάλι εγώ, προχτές εγώ δεν πήγα για σάντουιτς;".

Και νομίζω ότι τέτοιες θεωρίες περί τέτοιου τύπου ισότητας μόνο ένας τρικούραδος θα έγραφε, γιατί αυτός που δουλεύει σε μια δουλειά και είναι ο γαμάω, ο ικανότατος, όταν του δίνεις τον ίδιο μισθό με τα άλλα τα μουνόπανα που ξύνουνε πούτσα όλη μέρα ενώ αυτός φτυαρίζει διακόσα ανατρεπόμενα κάρβουνο, ε, αυτός δεν θα έγραφε τέτοιες θεωρίες. Πιθανότατα θα έγραφε ένα βιβλίο με τίτλο "ΠΑΤΕ ΚΑΛΑ, ΡΕ ΜΟΥΝΙΑ, ΞΕΠΙΤΙΛΙΖΟΜΑΙ ΕΓΩ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ;". Αλλά τεσπά, ωραίος τύπος και ο Κάρολος.

Βουδισμός; Γαμάει. Ο προφήτης τους είναι το πιο ωραίο τυπάκι που παίζει, με το μπιροκοίλι του, αραχτός στον καναπέ να πούμε και τίγκα προφητεία. Και βαθιά υπόκλισις, και σέβας ο ένας στον άλλονε και αγάπη και τα ίδια με όλες τις θρησκείες πάνω κάτω.

Γκάντι; Σπέρνει. Η θεωρία της μη βίας, αλλά της παντοτινής αντίστασης σε όποιον δυναστεύει, καταπιέζει, καταπατά δικαιώματα. Ενωσε μουσουλμάνους και ινδουιστές με μοναδικό τρόπο και έδιωξε τον Βρετανό δυνάστη από τη χώρα του. Ατομάρα. Και αυτός μιλούσε για αγάπη, σεβασμό, ηρεμία.

Κομμουνισμός; Η θεωρία του τα σπάει. Πάνω κάτω όσα είπε ο Κάρολος, ισότητες κ.λπ. και μην τα ξαναλέμε. Φτάνει.

Και θα ρωτήσεις τώρα: ωραία, ρε μαλάκα Διπρόσωπε, κέφια έχεις πρωί πρωί, αλλά γιατί τον Χριστό τον σταυρώσανε και τον Γκάντι τον μπουμπουνίσανε και γιατί τελικά όλες οι θεωρίες όταν εφαρμόστηκαν έγινε της πουτάνας; Γιατί σε όσες χώρες εφαρμόστηκε ο κομμουνισμός έγινε της καριόλας; Γιατί όλα αυτά τα παραπάνω είναι πολύ ωραία σαν λόγια, αλλά στην πράξη δεν πιάνει τίποτα;

Θα σου πω ευθύς αμέσως. 

Γιατί όλα αυτά, όλες οι θεωρίες, όλα τα ωραία λόγια, βασίζονται σε ένα και μόνο πράγμα. Βασίζονται στο ότι ο άνθρωπος ως ον ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΣ.

Ε, άμα ήταν καλός, κυρ μαλάκες, θα έπιαναν και οι θεωρίες.

Δεν πιάνουν επειδή ο άνθρωπος κατά βάση είναι ένα αυτάρεσκο, άπληστο, άκαρδο μουνόπανο, που κατά βάθος χαίρεται όταν τρώει πούτσα ο πλησίον επειδή δεν την έφαγε αυτός. 

Εγώ χαίρομαι όταν βλέπω αεροπορικό δυστύχημα που πεθάνανε 450 άτομα ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝΑ ΜΕΣΑ ΕΓΩ. Το ίδιο και με το τσουνάμι. Το καταδιασκέδασα. Γιατί δεν με πήρε εμένα το κύμα, αλλά πήρε μια μικρή Ταϊλανδέζα, που πιθανότατα ήταν πουτάνα από τα δώδεκά της και την είχε βγάλει στο κλαρί ο πατέρας της. Και γι' αυτό χαίρομαι. Που δε με έβγαλε ο δικός μου και η κωλοτρυπίδα μου είναι απείραχτη από παιδέρες φορτηγατζήδες με μουστάκια που κάνουν παιδοφιλοτουρισμό και ξασπρίζουν τις σφυρίχτρες των μικρών Μογγόλων. Το λέω και το παραδέχομαι. Όταν λες "πέθανε ο Λάκης από καρκίνο", χαίρεσαι που δεν είσαι ο Λάκης και δεν πέθανες εσύ! Αν πεις ότι δεν χαίρεσαι, είσαι ακόμα πιο μουνί από τον μέσο άνθρωπο.

Έχεις κάτσει ποτέ να μιλήσεις για την κατανομή του πλούτου στη Γη, θέλοντας να υπερασπιστείς τα ανθρώπινα δικαιώματα, ρε μαλάκα; Είμαι σίγουρος πως ναι. Ε, δεν μπορεί να μην αναφέρθηκε το "1% που κατέχει το 95% του παγκόσμιου πλούτου". Και σε ρωτάω, ρε μουνί. ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΗΣΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ 1%; ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ; Οχι μόνο θα ήθελες, αλλά θα άφηνες να σου γαμήσει την αδερφή με στραπ ον ο νάνος από το Τζάκας ενώ παίρνει μάτι ο πατέρας σου για να μπορέσεις να μπεις σε αυτό το 1%.

Ο άνθρωπος κατά βάση είναι ένα αυτάρεσκο, άπληστο, άκαρδο μουνόπανο, το σιχαμερότερο σκουλίκι που έχει συρθεί σε αυτή τη γη, τα είπαμε. Αν δεν ήταν, δεν θα είχαμε ομαδικούς βιασμούς γυναικών, σωρούς από πτώματα βρεφών στη Ρουάντα που τα σκότωσε ο γείτονας ενώ πρώτα αποκεφάλισε τη μάνα τους μπροστά τους, τετρακόσιες χιλιάδες Σομαλούς που πέθαναν από πείνα, ενδοοικογενειακή βία, φόνους στο βωμό του χρήματος, του Χριστού (ειρωνεία, ε;), του Ισλάμ, του Χίτλερ, της πατρίδας, κανιβαλισμό πτωμάτων που είχε ο άλλος στο ψυγείο κάνα μήνα, σήριαλ κίλερζ και άλλα τόσα που θέλω δέκα άρθρα να τα αριθμήσω.

Μέχρι ο άνθρωπος, λοιπόν, να γίνει όντως καλός, μην ξανακούσω κανένα πούστη να μου πει για κομμουνισμό, Χριστό, Γκάντι, πούτσες και λουλούδια μπλε, γιατί ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΜΠΑΖΟΥΝΕ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ. "Ναι, αλλά δεν μπορούμε να πιστεύουμε ότι όλα είναι ισοπεδωμέν...". ΣΚΑΣΕ! ΣΚΑΣΕ ΓΑΜΩ ΤΗ ΜΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥ! Δες γύρω τι συμβαίνει και έλα μετά μίλα μου για αγνά αισθήματα και παπάρια. 

Μόνο σε μία περίπτωση έχεις το δικαίωμα να μου πεις για αγάπη και όλα αυτά. ΜΟΝΟ αν είσαι η εξαίρεση στον κανόνα ότι όλοι είμαστε αρχίδια όρθια, που σημαίνει ότι είσαι ο επόμενος Χριστός, Γκάντι κ.λπ. Οπότε καλή πούτσα, αδερφέ. Μία των ημερών ένας τυπάκος θα έρθει και θα σου χύσει τα μυαλά στο πάτωμα ή θα σε κρεμάσουνε στην πλατεία του χωριού αφού σε λιντσάρουνε.

Τα λέμε.