Τρίτη, 10 Αυγούστου 2010

ΜΠΛΙΑΑΑΑΑΡΓΚ... ΜΠΕΕΕΕΕΕΕΕΡΠ... ΜΠΛΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΡΠ (ΞΕΡΑΤΑ)

 Για να γραφτεί το σημερινό άρθρο μιλάμε ότι έχω ζήσει πολλές στιγμές. Στιγμές καθημερινές, ξέρεις εσύ. Εκεί, π.χ., που σε έχει πάει αίμα, δάκρυα κι ιδρώτας και βγαίνεις από χέστρα έχοντας αφήσει κουράδα-βδέλλα, ξέρεις, από εκείνη που και δέκα φορές να σκουπιστείς πάλι θα βρεις υπολείμματα στο σώβρακο και θες ατσαλίνα για φύγει το blob από τον dolomite καμπινέ που μόλις φόρεσες στο μπάνιο σου. Τότε τον βλέπεις μπροστά σου στην οθόνη. Και θεωρείς πολύ πιο ευχάριστο το να γυρίσεις πίσω και να κάνεις κρέμα ομορφιάς με το τσιρλί που έχει απομείνει και δυο αγγουράκια στα μάτια, παρά να είσαι αναγκασμένος να τον παρακολουθήσεις ένα δευτερόλεπτο ακόμα.

Είναι αρκετοί οι κύριοι που προκαλούν τέτοια συναισθήματα, αλλά τρεις έχουν φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη. Ενώ οι άλλοι σκαρφαλώνουν στα Μετέωρα με φουλ εξοπλισμό, εκείνοι πάνε στο Εβερεστ ξεβράκωτοι, χωρίς νερό και φαγητό, και επιζούν. Μιλάμε για τέτοια ύψη. Μιλάμε για τέτοιο σίχαμα. Γράφω το άρθρο με πόνο ψυχής. Σου λέω αλήθειες. Καλύτερα να μου ξηγιόντουσαν golden shower δέκα Πακιστανοί που μόλις έχουν γυρίσει, άπλυτοι τρεις μήνες, από το πακιστανικό Σουρβάιβορ ή να έμπλεκα σε threesome με τη Ρόζι Ο’Ντόνελ και τη Μαντλίν Ολμπράιτ, παρά να ήμουν στο ίδιο δωμάτιο με αυτούς τους τρεις.

Ξεκινάμε αντίστροφα. Και νούμερο τρία στη λίστα μας είναι ο…

ΤΑΚΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ

Καούκα Boney M γκριζαριστή, φλάιν και τζιν Alberto Lupo. Μόνο αυτόν και τον ΛΕ.ΠΑ. έχω δει να το φοράνε το τελευταίο, αλλά ο ΛΕ.ΠΑ. συγχωρείται λόγω του γενικότερου μεγαλείου του και του γεγονότος ότι είναι πιο γραφικός κι από γκλίτσα που πουλιέται σε μαγαζί στην Πλάκα. Σκηνικό με αφίσες και φωτό του Ολυμπιακού από πίσω και ο κλασικός χοντρούλιακας κολαούζος γαύρος δίπλα του να λέει «Ναι, Τάκη», Πες τα, Τάκη», «Χα, χα, χα, good one, Τάκη, τα ξεκώλιασες τα βαζελάκια».

Ωπα λίγο, μισό, δεν μπορώ να το αφήσω έτσι… Και καλά, άιντε, να είσαι ο Τσουκαλάς κάτι πάει κι έρχεται, αλλά να είσαι ο Robin του Τσουκαλά και ο Τάκαρος να είναι ο Batman σου, να είσαι ο Ντον Τζόνσον και ο Τάκαρος να είναι ο προσωπικός σου Φίλιπ Μάικλ Τόμας, ε, αυτό, μαλάκα μου, πάει πολύ. Είσαι πιο τελειωμένος κι από πρέζωνα στην Ομόνοια που ξηγιέται προσκύνημα με πορτοκαλαδίτσα στο χέρι και βαράει ντάγκλα στηριζόμενος στο ένα πόδι με την πατερίτσα στον αέρα (αλήθεια, γιατί δεν πέφτουν ΠΟΤΕ τα πρεζάκια;).

Ωπα, ξεχάσαμε τον Τάκη… Τσουκαλά, είσαι ανύπαρκτος, πιο πουθενάς από σένανε δεν έχει ματαζήσει στον πλανήτη. Δεν κάνεις για τίποτα, οι παντόφλες μου, ο Κατέλης και μισή μερίδα βλίτα έχουν πιο υψηλό IQ από την πάρτη σου. Ασε που ο Κάτμαν παίζει να έχει και πιο μεγάλο λεξιλόγιο από σένα, που το μόνο που ξέρεις να λες είναι «Αντε γεια». Αντε γεια κι από μένα, ρε Καραγκιόζη, σε βαρέθηκα…

Η προσωπική του κόλαση και αυτό που του αξίζει είναι: να είναι σε τριήμερο bachelor πάρτι υπερφλώρων βάζελων (μιλάμε για φλώρους, όμως, όχι μαλακίες, τόσο φλώρους που οι NSync να φαίνονται μπροστά τους σαν τους Motorhead) από Β.Π. σε σκάφος στη μέση του Αιγαίου, να έχει κάτσει τρελή στραβή με τις πουτάνες, να έχει μείνει το καράβι από καύσιμο και να τον γλεντάνε τα κοκαρισμένα φλωράκια στο πέος άκοπα, μέχρι να στάξει το γκρόβερ του τυρί Φιλαδέλφεια. Και για επιδόρπιο σβήσιμο πούρων στις ρόγες.

Αν ήμουνα γυναίκα, από το να πάω μαζί του, καλύτερα να… ήμουνα η κόρη του Δουρή. Τέλος.

Και το νούμερο δύο είναι ο…

ΝΙΚΟΣ ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ

Ελεος. Να έρθει κάποιος να μαζέψει τα ξεράσματα. Με κουβά δίπλα μου γράφω. Εδώ μιλάμε για μεγαλεία. Μιλάμε για τον άθρωπα που είναι κριτής των πάντων χωρίς να έχει κάνει τίποτα στη ζωή του. (Οποιος μου πει κάτι καλλιτεχνικό που έχει κάνει ο Μουρατίδης και έπιασε/πούλησε/είχε την ελάχιστη δυνατή επιτυχία κερδίζει πλαστική κούκλα Τάκη Τσουκαλά με διπλή κωλοτρυπίδα. Και μην πει κανείς ότι είναι dj. Δίσκους έχω κι εγώ σπίτι μου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι επειδή ακούω Elvis έγινα και το αηδόνι του Memphis.) Εχουμε και λέμε. Κρίνει ανθρώπους που τραγουδάνε. Εχει τραγουδήσει ποτέ στη ζωή του, έστω στο μπάνιο; Ποτές. Οπότε με ποιο κριτήριο κρίνει; Είναι απλό. Εχεις πούτσα; Περνάς. Εχεις μουνί; Σόρι, next year. Παράδειγμα: νεαρός αγορέλλος (σ.σ.: «αγορέλλος» είναι ο έφηβος που δεν τον έχει φάει ακόμα, αλλά έτσι και περάσεις από πίσω του στο τρόλεϊ και του τον ακουμπήσεις κατά λάθος λόγω στενότητας χώρου, στάζει βαρβολίνες η πρωκτοοπή του μέχρι στάση Καλιφρονά. Αν τον φάει, περνάει στο επίπεδο «πουστρέλλος») τραγούδησε σε reality της πούτσας που προβλήθηκε σε επανάληψη, με τον Νικόλα να τόνε βλέπει σαν Πακιστανός πρόσφυγας που κάθεται απόξω απ’ τους «Μερακλήδες» και κοζάρει τον γύρο με δάκρυα στα μάτια και σάλια μέχρι πεζοδρόμιο. Και τα ‘χουμε ξαναπεί: το τι κάνει ο πάσα εις στο κρεβάτι του δεν μας νοιάζει, αλλά όταν αυτό αποτελεί κριτήριο και κατακεραυνώνει ανθρώπους υποκινούμενους από τη ματαιοδοξία τους και μόνο, τότε δεν μπορούμε και δεν πρέπει να το αφήνουμε έτσι.

Μουρατίδη, γράψε ένα τραγούδι, τραγούδα κάποιο που έχει γράψει ένας άλλος, κάνε ένα χορευτικό (να το δω αυτό και μετά κόψτε μου και τ’ αρχίδια, θα έχω ολοκληρωθεί ως άνδρας…), κάνε κάτι τέλος πάντων διαφορετικό από το να κρίνεις τους άλλους χωρίς ο ίδιος να έχεις έστω ένα μικρό ψήγμα ταλέντου σε οτιδήποτε. Πάρε μια λατέρνα στην τελική και βγες στη Φωκίωνος και παίξε, αλλά ΚΑΝΕ ΚΑΤΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ πριν κρίνεις τους άλλους.

Η προσωπική του κόλαση και αυτό που του αξίζει είναι: να βρεθεί σε νησί μόνο με σκυλούδες εθνικής οδού που θα του τραγουδάνε άσματα του τύπου «αν είχανε φωνή οι γκαρσονιέρες, θα πέφταν’ σαν ξερόφυλλα οι βέρες», «και κάνεις και ζημιές, και κάνεις και ζημιές, και έχεις κι απαιτήσεις, τραπέζι πίστα θες» (σιχαίνεται τις λαϊκές πιο πολύ κι απ’ όσο σιχαινόμαστε εμείς τον ίδιο) και να είναι αναγκασμένος να ζήσει όλη του τη ζωή εκεί. Επίσης, η πιο κοντινή βάλανος θα ήταν δύο ναυτικά μίλια από εκεί, σε άλλο νησί, στο οποίο θα ζούσαν μόνο gifted φουσκωτοί λαδωμένοι με Κόπρετον, τόσο gifted που to ανδρικό μόριο του Peter North θα φαινόταν μπροστά τους σαν Liposan κεράσι. Και ναι: φυσικά και θα έπαιζαν sharkια με εφτά σειρές δόντια ανάμεσα. Και ναι: θα είχε και κιάλια, για να ‘ναι πιο βαρύ το βάσανο…

Αν ήμουνα γυναίκα, από το να πάω μαζί του, καλύτερα να… Forget it, απλώς δεν γίνεται. Τέλος.

Εφτασε η ώρα, κυρίες μου και κύριοι. Ο πιο σιχαμένος ever είναι ο…

ΘΟΔΩΡΗΣ ΡΑΚΙΝΤΖΗΣ

Τι να πεις… Τα λόγια είναι λίγα για περιγράψουν αυτό το πράμα. Μιλάμε για τον άνθρωπα που έχει σηκωθεί έξαλλος σε εκπομπή, χτυπάει στα χέρια στο τραπέζι με μανία και σκληρίζει: «Πρέπει να το παραδεχθούμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο ΘΕΜΗΣ ΑΔΑΜΑΝΤΙΔΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ». Εξαλλος, όμως, λέμε, όχι μαλακίες. Μιλάμε για τον τύπο που υπερασπίζεται κάθε συμμετοχή μας στην καρακίτς λαϊκοπανήγυρη που λέγεται Eurovision (ναι, και του ξάδερφού του, Μιχάλη, με το «S.A.G.A.P.O.», που  πλέον έχει καταχωρισθεί στις μνήμες μας ως πιο αστείο κι απ’ το «Της κακομοίρας» με τον Χατζηχρήστο) με θέρμη τσοπανόσκυλου που βλέπει τον λύκο να πλησιάζει στη στρούγκα. Μιλάμε για τον άνθρωπο που είχε μουσική εκπομπή και έβαζε άκοπα και εμπλοκή –στάκα, μαλάκες. Βάστα, Τσιγάννα καρδιά, ν’ αντέξεις κι αυτόν τον πόνο– ΤΖΟΝ ΤΙΚΗ και ΛΑΚΗ ΤΖΟΡΝΤΑΝΕΛΛΙ! Ααααααααααααααααααααααααααα!!! Μη, όχι, σταμάτααααααααααααααααααααα!!!

Και καλά, θα πεις, αυτά είναι γραφικά, cult και βγάζουνε και γέλιο. Ομως το ότι ο Ρακιντζής είναι η πιο μεγάλη Κατίνα, η πιο σιχαμένη κουτσομπόλα που έχει βγει ποτέ στην Ελλάδα και μαζί με τη Λαμπίραινα ξεκοκκαλίζουνε κόσμο και κοσμάκη στα απαράδεκτα μεσημεριανάδικά τους στο μυαλό το δικό μου απλώς δεν υπάρχει. (Παρεμπιπτόντως, η Λαμπίραινα έχει γίνει σαν φώκια και αν δει στην εκπομπή καμία τσελέμπριτι που έχει βάλει κάνα γραμμάριο τη λέει φάλαινα, ποια, αυτή, που άμα της πετάξεις δίπιτο διπλό περιεχόμενο το τσακώνει α λα Φάντομ Σαργκάνης απ’ το παραθυράκι του γάμα. Οποία κατάντια, συνάνθρωποι… [Αγκύλη εντός της παρένθεσης: πόσο gay ήταν το παραπάνω σχόλιό μου; Μήπως έχω αρχίσει να θέλω να κάψω τη βάτα; Μήπως από δω και πέρα στη θέα των τριχωτών ανδρικών στέρνων θα με διαπερνούν ρίγη;]). Ρακιντζή, τράβα πέθανε κάπου, κάνε κάτι, εξαφανίσου, είσαι πιο σιχαμένος κι από τυρί που βγαίνει από πούτσα homeless στη Νέα Υόρκη, από αυτούς που τον χειμώνα ζεσταίνονται γύρω γύρω απ’ το βαρέλι και αποκαλούν ο ένας τον άλλον nigga ενώ είναι όλοι τόσο μαύροι, που ο Ογκουνσότο μπροστά τους φαίνεται σαν την Αν Χάθαγουεϊ.

Η προσωπική του κόλαση και αυτό που του αξίζει είναι: Αυτός θέλει πολλά για να στρώσει, αυτός προκαλεί το μίσος, λέμε. Θα του έκανα ευχαρίστως τέτοια βασανιστήρια που το «Hostel» θα φάνταζε μπροστά σε αυτά χριστιανικό νηπιαγωγείο-κατηχητικό, αποκλειστικά θηλέων. ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΝΤΕΧΩ, ΛΕΜΕ, ξερνάω τη χολή μου κάθε φορά που τόνε βλέπω και μετά την καταπίνω για να τον ξαναδώ και να ξαναξηγηθώ ρουκέτα. Οσο για την προσωπική του κόλαση, αυτό είναι ευκολάκι. Αυτόν θα έπρεπε να τον πετάξεις μόνο του σε ένα νησί, μόνο του εντελώς, όμως, όχι για να τον τιμωρήσεις με τη μη παρουσία συνανθρώπων, αλλά για να νιώθει ότι βράζει στα καζάνια του Βελζεβούλ και του Ασταρόθ επειδή δεν θα έχει ποιον να κουτσομπολέψει. Και πίστεψέ με, θα μαράζωνε σαν να ήταν ο Τομ Τζόουνς και μάθαινε ότι ΚΑΙ ο έβδομος γιος του είναι gay, τόσο gay που μπροστά του ο εθνικός μας σταρ, ο Ανδρέας Ευαγγελόπουλος, θα φαινόταν κάτι σαν τον Τζόρτζι Μπεστ (R.I.P., George…).

Αν ήμουνα γυναίκα, από το να πάω μαζί του, καλύτερα να… με παίρνανε παρτούζα ο Τσουκαλάς με τον Μουρατίδη.

• Το συγκεκριμένο κείμενο είχε γραφτεί πριν από πάρα, πάρα πολύ καιρό σε ένα μπλογκ που είχα φτιάξει και στο οποίο δημοσίευσα μόνο δυο-τρία κείμενα και σταμάτησα, λόγω κάτι πολύ στραβού που είχε τύχει στην προσωπική ζωή μου. Νομίζω ότι έπρεπε να το αναδημοσιεύσω...


23 σχόλια:

  1. Πως θα γινει να σε γνωρισω?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι δύσκολο. Γιατί μου έχουν πει να μη μιλάω σε αγνώστους και μέχρι να γνωρίσεις κάποιον σου είναι άγνωστος. Εχω φάει πακέτο σου λέω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κι εγω εχω φαει πακετο.Μαζι σου,και μεγαλο κιολας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τσάμπα χάνεις τον καιρό σου.. είναι δύσκολο κομμάτι..(έκφραση γλυκιά μη τη πάρεις σαν νταιλίκι, είναι οπως λέμε κομμάτι απο λουκούμι) για να το αποκτήσεις πρέπει να κάνεις θυσίες και δεν ξέρω αν είσαι διατεθημένη-ος...!

    Ανώνυμη Χ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Με κάνετε και κοκκινίζω, κορίτσια, και δεν πρέπει. Αφού το ξέρετε ότι είμαι χαμηλοβλεπούσος, μη μου κάνετε τέτοια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δεν φταίω εγω απλα ενιωσα μια απειλή και ήθελα να την εκφράσω.. προς θεού δεν ήθελα να σε κάνω να κοκκινήσεις αλλωστε το χρώμα της αμμου στο προσωπο σου μ΄αρεσει καλυτερα..

    Ανώνυμη Χ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εσείς, κυρία μου, από πού κι ως πού απειληθήκατε; Ο Φούντας σε παλιά ελληνική ταινία είναι η κοπέλα και σήκωσε χέρι να σας αστράψει ξανάστροφο χαστούκι; Απλώς εξέφρασε τον θαυμασμό της. Και πότε με είδατε εμένανε με άμμο στα μούτρα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Βλεπω προκληθηκαν σκηνες ζηλοτυπιας απο την ανωνυμη Χ και για να ξεκαθαρισω δεν ειπα πως θελω να τον ΑΠΟΚΤΗΣΩ,ειπα πως θελω να τον ΓΝΩΡΙΣΩ,γιατι γουσταρω το blog του διπροσωπου,και φυσικα δεν ειμαι διατεθειμενη να κανω καμια απολυτως θυσια....
    Ανωνυμη number one

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ζω μεγάλες στιγμές. Πρέπει να βάλω την αγάπη μου να δει ότι γίνεται τσι πουτάνας για μένανε, να καταλάβει τι διαμάντι έχει βρει.

    Τελικά όλες οι γυναίκες θέλετε έναν άνδρα που θα σας κάνει να γελάτε. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που ζητάτε, το γέλιο, γιατί αυτό δυστυχώς λείπει από τη ζωή μας γενικότερα.

    Κι εγώ είμαι γελωτοποιός. Ναι, το παραδέχομαι. Μόνο που με έχει προσλάβει μια βασίλισσα και δίνω παραστάσεις μόνο γι' αυτήν.

    Αν θες να με γνωρίσεις, θα σου πω πότε παίζω live νε έρθεις. Θα φοράω τριαντάφυλλο στο πέτο κι εσύ θα κρατάς μια γαρδένια. Θα γίνουμε τελείως σούργελο σου λέω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δεν χρειάζεται να σας εχώ δει απο κοντά αρκεί που σας εχω φανταστεί.. αλλωστε και η φωτογραφία σας δεν με καλύπτει για να μπορώ να εχω μια εικόνα σας.
    Οσο για τις ελληνικές ταινίες θα προτιμήσω την Μάρθα Καραγιάννη.

    Καμια Ζηλοτυπία Κυρία ανώνυμη δεν αναφέρθηκα σε "απόκτημα" ίσως ήταν λάθος ο γράπτός μου λόγος και δεν σας έδωσα να καταλάβετε το σκεπτικό μου.

    Και παλι να με συχωρείτε αν προκάλεσα κάποια σκηνη.

    Ανώνυμη Χ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. εισαι οντως διπροσωπος........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. αγαπη μου?βασιλισσα μου?παραστασεις μονο γι'αυτην?και ξενερωτος εκτος απο διπροσωπος.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Σόρι που έχω γυναίκα, παιδιά. Κανονικά θα έπρεπε να μην είχα και να καίγομαι στο Ιντερνετ όλη μέρα. Ισως και να το γυρίσω από βετζίνα πετρέλαιο και να κοτσάρω αφίσα Λάκη Γαβαλά στο δωμάτιό μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. τελικα εσυ εισαι ο master g, ετσι δεν ειναι; μην το δημοσιευσεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Οχι, φίλε μου, δεν είμαι ο Master G. Αυτός είναι κάτι σαν παλιός θεός, σαν την Danu στο Slaine, που οι άνθρωποι είχαν σταματήσει να πιστεύουν σε αυτήν γιατί είχαν παραπλανηθεί, αλλά η δύναμή της παρέμενε και περίμενε να απελευθερωθεί μια μέρα. Και το blog του στέκεται εκεί, σαν αρχαίο μνημείο, σαν ναυαγισμένο καράβι, που θυμίζει ότι κάποτε στο Ιντερνετ έγραφαν κάποιοι άνθρωποι που μέτραγαν. Δεν θα ήθελα να είμαι ο Master G κιόλας. Θα ήθελα να είμαι φίλος του, όμως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Προς τις θαυμάστριές σου: Λυσσάξατε που τον απολαμβάνει άλλη, έτσι κουκλίτσες μου; Κι αφήστε τα αυτά τα -τάχα μου, δήθεν- υπεράνω...

    Για το κείμενο: Ο Νικόλας ο Μουρατίδης πήρε τον Γιώργη τον Μαζωνάκη από τα καταγώγια της Πάτρας και τον έκανε αστέρι στην Αθήνα. Λίγο το 'χεις αυτό;

    Υ.Γ. Δεν θέλω την πλαστική κούκλα για δώρο, τίποτα σε περούκα Ρακιτζή έχει το μαγαζί;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Εχει, αλλά πάει πακέτο με τον Πουφ, δεν ξέρω αν σε ενδιαφέρει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Τί έγινε ρε παιδιά ?
    (Φανταστείτε το με φωνή Σπ.Παπαδόπουλου απο Απαράδεκτους)

    Χτυποκάρδια στο διαδίκτυο ? Τί κάψες είναι αυτές κορίτσα ? Κόψτε τον 1000 κομμάτια, να πάρετε όλες απο ένα.

    Πολύ καλό το αρθράκι again,
    παραλίγο να καταπιώ το καλαμάκι του καφέ απο τα γέλια.

    Προσωπικά θα έβαζα νο.1 (με απόσταση ετών φωτός απο το νο.2) την πουτ-Ανίτα Πάνια !
    Και μόνο που έγραψα το όνομά της, νιώθω οτι λερώθηκα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. ArisMartelis
    οπως ειδα και σε μια κωμωδια αν οι γυναικες γούσταραν τους αστείους το Martini θα το διαφήμιζε ο Βέγγος και οχι ο τζωρτζ κλούνεϊ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. ArisMartelis
    Loipon paides sorry alla menw sta pathsia kai prospathw mpas kai allaksei kati , exoume phksei stis maures poutanes kai sta narkwtika . sas parakalw mpeite sto group pou eftiaksa .Sas euxaristw poly ek twn proterwn.

    http://www.facebook.com/group.php?gid=108545049203001&ref=mf

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Μεγάλε, είσαι μεγάλος! Ελειωσα στο γέλιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Ωραίο,δυναμικό και πάνω απόλα αληθινό!Εύγε Διπρόσωπε!Είσαι ενημερωμένος...τρομερό μπλογκ..από τα καλύτερα που έχει πάρει το μάτι μου...Συνέχισε την καλή δουλειά:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Μ'αυτό το "καταχωρισθεί" μας γάμησες. Τώρα έχω αρχίσει όντως να πιστεύω ότι δε θα βρω λάθος σου, όπως έχεις γράψει και σε κάποιο άλλο σημείο στο blog σου. Κι ήλπιζα να εκμαίευα κανα καφεδάκι τοιουτοτρόπως. Κάτι άλλο θα σκεφτώ όμως...

    Προς λοιπούς αναγνώστες των σχολίων: Εδώ μπορείτε να θαυμάσετε τη διαφορά ανάμεσα στα δυο φύλα: οι γυναίκες, ως γυναίκες, ξεκατινιάζονται για το ποιά θα προλάβει, χωρίς να ρωτήσουν καν τον άλλον αν ενδιαφέρεται. Κοινώς λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο, ενώ ο σωστός ανήρ, αποζητά πρώτα να κερδίσει το ενδιαφέρον του άλλου, και μάλιστα -όπως υπόσχεται- ποικιλοτρόπως, και έπειτα να ικανοποιήσει την επιθυμία του -εν προκειμένω, γνωριμία με τον γράφοντα. Επιπλέον δεν εγκαταλείπει ποτέ, όπερ και εστίν η ουσιαστική διαφορά βεβαίως-βεβαίως!

    Υ.Γ. Ωραίο blog παρεμπιπτόντως και προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, όταν λέμε καφέ εννοούμε καφέ. Έχω και το αυτοκολλητάκι ακόμα πάνω: "ΠΡΟΣΟΧΗ! Μόνο αμόλυβδη βενζίνη!"

    ΑπάντησηΔιαγραφή