ΓΙΟΡΜΑΝΟΙ, ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΓΚΟΖΜΙΑ ΝΟΠΑΝΑ (ΛΟΝΓΚ ΠΟΣΤ ΑΤΕΝΣΙΟ)

Μια μικρή νουβέλα-ελεγεία-λογύδριο για το πόσο μαλάκες είναι τελικά οι Γερμανοί

(αν δεν το καταλάβατε ακόμα)

Επιτέλους, μετά από τόσα χρόνια ωρίμασαν οι γαμημένες οι συνθήκες.

Και ήρθε η ώρα να δείτε με τα ματάκχια σας ένα άρθρο που δουλεύεται καιρό μέσα στο μυαλό μου, πιο πολύ καιρό από όσο πήρε στον τριμάλακα τον Οδυσσέα να γυρίσει στο πιο πιστό μουνί του κόζμου, την Πενελόπη ντε, που το πολιορκάγανε ξερωγώ τρακόσιοι ψωλαράδες να το εγαμέυσουνε, αλλά αυτό ΟΟΟΟΟΟΧΙ, περίμενε τον μαλάκα να γαμήσει ό,τι αρχαία τρύπα υπήρχε στα όμορφα ταξίδια του και μετά να γυρίσει να παρκάρει την ψωλάρα του στα γιοράματα εκεί που υπήρχε ησυχία, τάξις και ασφάλεια.

Τι λέγαμε;

Α, ναι.

Το άρθρο.

Που αφορά τους Γερμανοί ως λαό γενικότερα, αλλά το θέμα δεν είναι τόσο απλό, διότι οι Γερμανοί δεν είναι ένας απλός λαός, σαν όλους τους άλλοι, αλλά οι απεσταλμένοι του Ασταρώθ στη Γη με σκοπό να μας γαμήσουνε ξεκάποτα και κωλαρίσια όλους τους υπόλοιποι, είτε με τα Πάνζερ τους, είτε με το OCD που έχουν ΟΛΟΙ, είτε με το γαμημένο σάπιο νερό που πουλάνε εκεί πέρα για 870 ευρώ το μικρό μπουκαλάκι, που στην Ελλάδα με αυτό δεν θα πλέναμε ούτε την πούτσα μας μετά από τρεις μαλακίες τη μέρα επί δυο μήνες απλυσά και το τυρί γύρω από το πουτσοκέφαλο να έχει γίνει τσαλαφούτι.

Μια και ανέφερα το νερό, λοιπόν, ας προετοιμάσω το έδαφος με μια γλαφυρή ιστορία που έζησα μαζί με ένα φίλο μνια φορά που είχα πάει στη Γιορμανία.

Μια φορά κι έναν καιρό, λοιπόν, είχα πάει στη Γιορμανία με το φίλο μου τον Μπάμπη, έναν γαμάτο κιθαρίστα, για μια δουλειά.

Αφού προσγειωθήκαμε στη Φρανκφούρτη, έπρεπε να πάρουμε το τρένο για το μαγευτικό και με ωραιότατο και εύηχο όνομα ΑΣΑΦΕΝΜΠΟΥΡΓΚ, γιατί, αν δεν έχετε πάει σε αυτά τα μέρη -που δεν χάνετε και τίποτα, για το μαύρο πούτσο καβάλα είναι, δεν έχει και τίποτα να δεις-, πρέπει να ξέρετε ότι τα πάντα κινούνται με τρένα, έχουν ένα φοβερό σιδηροδρομικό δίκτυο που ενώνει τα πάντα με ένα μοναδικό τρόπο, που αν το καλοσκεφτείς είχε πάντα τη χρησιμότητά του, όπως π.χ. παλιότερα που θέλανε να μεταφέρουν τόσον κόζμο, κυρίως τους Οβραίοι, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης για να τους κάμουνε σαπουνάκια και να τους κεράνουνε ευγενή αέρια μέσα σε ωραία διαμορφωμένους θαλάμοι δι' αυτόν τον σκοπό.

ΤΟΥΣ ΠΑΣ ΤΟΥΣ ΟΒΡΑΙΟΙ ΑΜΑ ΕΙΝΑΙ ΞΕΡΩΓΩ ΔΥΟ ΜΥΡΙΑ ΑΘΡΩΠΟΙ ΑΠΟ ΔΩ ΣΤΗ ΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΕ ΓΙΩΤΑΧΙ;

Ε, δεν τους πας, οπότε μην κατηγοράτε τους Γιορμανοί. Πρακτικό ήταν το θέμα.

Ξεχνιέμαι.

Ήμασταν, λοιπόν, μέσα στο τρένο, ευτυχώς χωρίς ριγέ στολές με εξάγωνο αστεράκι ραμμένο στο στήθος, και καθόμασταν σε θεσούλες κανονικά, αλλά μία η πτήση, μία το ταξίδι, είχαμε γκανιάξει για νερό.

Λέω, το λεπόν, του Μπάμπη “δε μπας, ρε μαλάκα, να τσιμπήσεις δγυο μικρά νεράκια, γιατί έχω γίνει σαν τον Ηλιόπουλο σε εκείνη την ταινία που τον είχανε στο κρατητήριο και τονέ κερνάγανε τρεις μέρες σερί λακέρδα χωρίς στάλα νερό;”.

“Να πάω”, μου λέει, του δίνω ένα δεκάευρω, φέυγει. Ξανάρχεται, αφήνει τα νεράκια τραπέζι και ρέστα ένα ευρώ.

“Τιναφτά, ρε μαλέα;”.

“Ε, τι; Τεσσεράμισι το τεμάχιο είχανε”.

“Τι τεσσεράμισι, ρε μαλάκα; Τα νερά; Και τα ξηροκάρπια πού είναι;”.

Χαχαχα, ΩΡΕ, ΤΙ ΚΑΛΑΜΠΟΥΡΙ, γελάμε εκεί, περνάει η ώρα, κάνουμε κάτι νάτσι τζόουκζ που μόνο εμείς καταλαβαίναμε, σε κάποια φάση μας κοζάρουνε δυο μουνιά από απέναντι και γελάνε χιχιχι χαχαχα.

"Μας κοζάρουνε τα γκομενάκια”, μου λέει ο Μπάμπαρος.

"Ε ΝΑΙ, ΒΡΕ ΤΡΑΧΑΝΑ, μας είδανε ότι τσιμπήσαμε δυο νεράκια και μας περάσανε για φραγκάτους. Ψαρώσανε τα μουνιά”.

Μετά από αυτή την ιστορία, που έσταζε ωσάν μέλι από το στόμα μου από τη γλαφυρότητα, λοιπόν, πάμε τώρα κανονικά.

Γερμανοί, αυτά τα παγκόζμια μουνόσκυλα.

Τι;

Στερεότυπα;

Δεν κάνει να μιλάμε έτσι για άλλους λαοί;

Τράβα γαμήσου, ρε μαλάκα.

Δεν μιλάμε για τους Φινλανδοί ασούμε, που μόνο κινητά φκιάνουν και παστό σολομό.

Για τα μουνόπανα τους Γερμανοί μιλάμε.

Αμα δε σ' αρέσει, πούλο και τράβα γράψου στον τοπικό Χ.Α. πυρήνα, που τους αγαπάνε κιόλα.

ΓΙΟΡΜΑΝΟΙ, ΛΟΙΠΟΝ.

Από τότε που έρχεται στον κόζμο αυτόνανε τον γαμημένο, ο νεογέννητος Γερμανός ακούει ένα πράμα μέχρι να το βάλει καλά στο μυαλό του.

Το οποίο βασικά είναι ΝΤΟΪΤΣΛΑΝΤ ΝΤΟΪΤΣΛΑΝΤ ΟΥΜΠΕΡΑΛΕΣ, που σημαίνει ότι αυτός και η γαμημένη χώρα του είναι πάνω απ' όλα και όλους.

Αυτό έχει τρομερή επίδραση στο μυαλό του μικροσκοπικού αυτού Σατανά, τόσο πολύ που όταν φτάνει να βγάλει πυρόξανθες τρίχες στο μικροσκοπικό τσούνι του είναι ήδη έτοιμος να εξοντώσει οτιδήποτε βρει μπροστά του για να πείσει όλους ότι όντως Ντόιτσλαντ Ντόιτσλαντ ουμπεράλες.

Κάτι που στους υπόλοιπους αθρώποι, και ειδικά σε αυτούς που έχουνε πάει Ντόιτσλαντ, φαίνεται τρομερή μαλακία, γιατί τι ουμπεράλες, ρε μαλάκηδοι, το μόνο που έχετε είναι σπιτάκια σε σειρά σε ένα μέρος που έχει πάντα κακό καιρό και τα εξαγώγιμα προϊόντα του είναι ψωμί, μπίρα και μπάλα που δε βλέπεται, γιατί την παίζουν λες και είμαστε σε ουφάδικο στα 80'ς και έχουν βρει το σύστημα για να κερδάνε επειδή οι άλλες ομάδες δεν το βρήκαν ακόμα και είναι και παραπλήγες μαλάκες.

Ο Γιορμανός, επίσης, επειδή είναι βραδύνους και ξέρει ότι δεν παίζει με την καμία να δείξει ότι είναι πραγματικά ουμπεράλες, διότι πραγματικά ουμπεράλες είσαι άμα είναι όλα στη μπούτσα σου, όπως οι Τζαμαϊκανοί ξερωγώ, προσπαθεί να το κάνει αυτό έχοντας τη μεγάλη ιδέα να καταχτήσει τον κόσμό και να υποτάξει τους άλλους λαοί, αλλά επειδής και πάλι είναι βραδύνους και δε μπορεί μόνος του, έχει βρει ένα σύστημα που, ακολουθώντας κανόνες που βάζει ο πιο έξυπνος Γιορμανός της παρέας, φκιάνουνε στρατό και προσπαθάνε να γαμήσουνε όλη την υφήλιο, αλλά επειδή και πάλι είναι βραδύνοες και δεν μπορούν να βγάλουν αρχηγό, συνήθως φωνάζουνε κάποιον από την Αυστρία με περίεργο όνομα και ακόμα πιο περίεργο μουστάκι, ο οποίος έχει ένα βαθύ issue με τους Οβραίοι, και ίσως και με τον πατέρα του, αλλά δε γαμιέται, σιγά μην ενόχλαγε αυτό τον Γιορμανό αμπροστά στην προσπάθειά του να γίνει ο πχιο γαμάω όλης της Γης.

Ο νουνεχής και αγλαός κύριος από την Αυστρία που λέγαμε παραπάνου.

Βέβαια, το παραπάνω οδηγεί τον Γιορμανό συνήθως σε μικρά μικρά λαθάκια, όπως να χτίζει θαλάμους όπου εξοντώνει μαζικά τους Οβραίοι με ένα εξαιρετικό ευγενές αέριο που λεγεται ΤΖΙΚΛΟΝ ΜΠΕ και μετά να πηγαίνει και να ακούει Μπετόβεν με την όμορφη και επιβλητική στολάρα του, που τη σχεδίασε ο Ούγκο Μπος, και να κλαίει από τη συγκίνα επειδής τέχνη, αλλά έλα, μωρέ, τώρα, γίνανε αυτά, πάνε, περάσανε, τι ψάχνουμε να βρούμε τώρα;

Ο Γιορμανός άμα του πει ο λήντερ του “Καρλ-Όττο, μαζέψτε αυτούς τους αθρώποι εδώ με τις ριγέ πιτζάμες και το εξάγωνο αστεράκι και πετάξτε τους σε ένα λάκκο, μετά σουτάρετέ τους όλους μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους βεβαίως βεβαίως, και άμα μείνει κανένας ρίχτε του και με το Λούγκερ στα μηνίγγια, να βεβαιωθούμε ότι δε θα μείνει άνδερο, γιατί αυτοί θέλουν το κακό της φυλήζ μας, Καρλ-Όττο, άκου με που σου λέω και μια μέρα θα είσαι ήρωας στα μάτια όλων”, δεν έχει κάνεναν, μα κάνεναν ενδοιασμό να το κάνει και άμα έχεις αποριούλες για το παραπάνου τράβα σκάψε σε μερικά σημεία που θα σου πω, αλλά μην τρομάξεις άμα δεις καμιά χιλιάδα κρανία στη σειρά, οκ, φίλος;

Επίσης, όσον αφορά την ιδιότητα του Γιορμανού να μην μπορεί να δράσει αυτοβούλως και να χρειάζεται πάντα έναν λήντερ, ρε παιδάκι μου, αυτό του έχει κάμει και καλό και κακό ιστορικά, διότι ναι μεν άμα βρουνε λήντερ μαζώχνονται ούλοι οι Γιορμανοί εναντίον ούλων των άλλωνε λαώνε, αλλά ταυτόχρονα άμα φάει πούτσα ο λήντερ κοιτάζονται σαν χάνοι αναμεταξύτωνε και λένε ΤΙΕΓΙΝΕΤΩΡΑΡΕΠΑΙΔΓΙΑΤΙΚΑΝΟΥΜΕΠΟΥΠΑΜΕ και τρέχουνε γύρω γύρω, και όταν τους πιάσουνε οι άλλοι, που πλέον είναι θυμωμένοι απ' όσα έγιναν, οι Γιορμανοί λένε ΣΥΓΓΝΩΜΗΕΜΕΙΣΔΕΝΕΙΧΑΜΕΚΑΤΑΛΑΒΕΙΤΙΓΙΝΟΤΑΝΕΚΑΙΟΤΙΕΓΙΝΑΝΕΓΚΛΗΜΑΤΑΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΗΔΕΣΑΘΡΩΠΟΙΕΙΜΕΘΑ και το παίζουν ότι έχουν ιστορικές τύψεις, αλλά κλάιν, η πούτσα έχει έρθει και είναι ωσάν τον άνθρωπο της Μισελέν στο τέλος του Γκοστμπάστερζ 1.

Μάιστα, για του λόγου το αληθές, οι σνάηπερζ στον πόλεμο είχαν ρητή εντολή αν βλέπουν μαζωμένους Γιορμανούς να καταλαβαίνουνε ποιος είναι ο λήντερ-αξιωματικός και να του σουτάρουνε μία ανάμεσα στα μάτχια, με αποτέλεζμα ούλοι οι Γιορμανοί να μένουν κάγκελο και να παραδίνονται, κάτι που ΟΥΔΕΠΟΤΕ συνέβη με Έλληνες, που όταν τους σουτάριζες τον αχσιωματικόνε μετά γινότανε τρελό μαδομούνι αναμεταξύτωνε για το πχοιος θα γίνει αχσιωματικός, με αποτέλεζμα να σκοτωθούνε μεταξύ τους και να ησυχάσουνε οι ΜΑΛΑΚΗΔΕΣ.

Η Γιορμανία, βέβαια, δεν ξεκίνησε έτσι, είχε κάποτες κολτούρα, Γκαίτε, Μπετόβεν και δε συμμαζεύεται, αλλά κάποτε μια Γιορμανίδα μάνα είπε στον ξανθό άγγελό της ότι “ΣΒΑΙΝΜΡΟΥΧΕΦΤΕΡ ΑΛΑΓΚΕΖΑΙΝΕΝΜΠΟΥΡΓΚ ΣΒΑΜΠΙΧΤΕΝ”, που σημαίνει, “αγόρι μου είσαι τόσο σημαντικός, πιο σημαντικός από οποιονδήποτε άλλον στη Γη και γι' αυτό πρέπει να τους σκοτώσεις όλους”, και για κάποιον λόγο αυτό έγινε βάηραλ στη γειτονιά, μετά στην πόλη και μετά σε ούλη τη Γιορμανία και μετά πήρανε ούλοι μαζί ένα δρόμο που δεν είχε γυριζμό και προσπαθούνε άκοπα να μας εγαμήσουνε τα κωλιά, αλλά, εξαιρώντας την ποδοσφαιρικιά ομάδα τους, που όντως κερδάει γαμώ το Χριστό της οι πουτάνας γιοι, οι υπόλοιποι ό,τι πόλεμο και να κάνανε φάγανε ΤΣΟ και ΛΟ μεγαλύτερο από το μάουντεν Έβερεστ αν το πολλαπλασιάσεις επί δέκα και βάνεις και ένα σκαμνί απάνου έτσι για τη φάση.

Γλυκύτατοι Γιορμανοί χαιρετάνε τον φίλο τους τον Τάκη που μόλις πέρασε με το παπί το στρογγυλοφάναρο.

Μια και είδανε ότι με τα όπλα δε γίνεται δουλειά, αφού δυο Παγκοζμίους Πολέμοι ξεκινήσανε και στους δύο φάγανε πούτσα άσο ημίχρονο-διπλό τελικό, οι Γιορμανοί απεφάσισαν να κηρύξουν οικονομικό πόλεμο στους άλλους λαοί, ώστε να πεθάνουνε από πείνα (άλλωστε, δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑ πρόβλημα σε αυτό, μια και τους αποστεωμένους Οβραίοι δεν είχανε κανένα θέμα να τους κοιτάνε μέσα στα μάτια και να μην τους πετάνε ούτε σάπχιο κρομμύδι στα ποδάρια) και μέχρι τώρα τα πάνε μια χαρά οι μπαγάσηδοι, γιατί μιλάμε για πούτσα, όχι μαλακίες, αλλά ασπέτα, σινιόρες ε σινιόραζ, διότι κάπχοιος πούστης θα βρεθεί να τους φάει τον αρχηγό και μετά θα έχουμε τις παραπάνω συνέπειες-παρενέργειες-όπως-θες-πέστο που θα τρεχαλάνε ούλοι γύρω γύρω και τα λοιπά και τα λοιπά.

Στην παρακάτου φωτό υπάρχει ένα ζωντανό παράδειγμα του πόσο νοπανάδες είναι οι Γιορμανοί γενικότερα.

Ρωτάει λοιπόν η έρευνα “Θα ήσασταν διατεθειμένος να πολεμήσετε για την πατρίδα σας;” και από κάτου απανδάνε οι λαοί της Ευρώπης.

Εμείς οι Έλληνες είμαστε ντεμί ΕΛΑ ΜΩΡΕ ΤΩΡΑ, ΝΑΙ, ΕΝΤΑΞΕΙ, οι Φινλανδοί, που κανένας δεν θέλει να πάρει την πατρίδα τους γιατί δεν φυτρώνει τίποτα σε εκείνο το τριμπούρδελο που αποτελείται από χιόνι, παγετό και μαλάκες που λένε πχιο περίεργες λέξεις κι απ' τον κατάλογο των ΙΚΕΑ, λένε ναι σε ποσοστό 84 τοις εκατό, που σιγά, ρε μαλάκες κι εμένανε άμα με ρώταγες αν θα πολέμαγα για την πατρίδα μου αν δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να έρθει κανείς να μου την πάρει, ε, ναι θα έλεγα και θα έβγαζα φωτό με κοριδέλα Ράμπο και ούζι παρτούζι να ψαρώσουνε ούλα τα μουνιά, και εν τέλει, για να καταλήξωμε, οι Γιορμανοί το παίζουνε κοκότες και είπανε “ναι” σε ποσοστό 18 τοις εκατό, δηλαδή όσοι πραγματικά δηλώνουν αρχιδάτα και παντελονάτα ότι είναι ναζί στη συμπαθή αυτή χώρα.

Η αρώτηξις, όμως, δεν είναι σωστή. Τους μπερδεύει τους Γιορμανοί αυτό το “θα πολεμούσατε για τη χώρα σας;”.

Η σωστή αρώτηξις για έναν Γιορμανό θα ήτο “θα πολεμούσες αν ένας νέος πεφωτιζμένος ηγέτης με άζβεστο μίσος για τους Οβραίοι που ήταν πριν τραγικός ζωγράφος και είχε γουήαρντ μουστάς ερχόταν να σας ξαναοδηγήσει σε μεγαλεία, ώστε να ξαναπροσπαθήσετε να γαμήσετε την υφήλιο;”.

Εκεί, μαν μου, το θερμόμετρο θα βάραγε κατοστάρα τοις εκατό και ίσως, ΙΣΩΣ ΛΕΓΩ, μερικοί Γιορμανοί να προσπαθάγανε να εισβάλουν στην Πολωνία ξανά, με τα Βολκσβαγκενάκια τους ξερωγώ, πρώτον από τη μεγάλη γκάβλα που θα είχανε επειδή θα ξαναερχόταν κονδά το όνειρο του ουμπεραλιζμού, δεύτερον έτσι για το ροκ, γιατί, ρε μαλάκα, αν δεν εισβάλλεις κάθε τόσο στην Πολώνία τι γαμημένο νόημα έχει αυτή η ποτάνα η ζωη; Μόνο λοκάνικο και μπίρα;

Και θα ρωτήξει κανείς. Καλά, ρε μαλάκα, τόσα χρόνια, όμως, δεν ξαναπροσπάθησαν να κάνουν πόλεμο, τι μαλακίες λες πρωί πρωί (που μπορεί εκεί που είσθε να είναι απόγιομα, αλλά στ' αρχίδια μου);

Οι Γιορμανοί, λοιπόν, για να εξηγηθώ, είναι σαν τα αρκούδια και οι ζωές τους περιλαμβάνουν δύο φάσεις.

Όπως τα αρκούδγια, λοιπόν, είτε είναι σε φάση που πεινάνε και πρέπει ξερωγώ να φάνε διακόκιους σολομούς τη μέρα είτε κοιμόνται για ούλο το χειμώνα, έτσι και οι Γιορμανοί, είτε πολεμάνε παίρνοντας αμφεταμίνες και ορκιζόμενοι αιώνια πίστη στον Φύρερ και πεθαίνοντας για τον κύριο με τον μύστακα που είχε χόμπι να καίει Σημίτες και βλιβλία (και ο μαλάκας έκαιγε τα καλά, όχι ξερωγώ της Χρυσηίδας Δημουλίδου, που άμα το έκαμε αυτό θα ορκιζόμανε κι εγώ Νεοναζί και θα είχα Ζβάστικα χαραγμένη με κουζινομάχαιρο στη γκαράφλα και θα φώναζα Ζηγκ Χάηλ μέχρι να σταματήσει να βγάζει η Αίγινα φυστίκια) είτε θα είναι σε φάση “χειμερίας νάρκης”, όπου θα λένε ότι “αχ, τι μαλακία κάναμε όταν κάναμε πόλεμο, ήταν λάθος για τους άλλους λαοί”, αλλά κατά βάθος θα σκέφτονται τη μέρα που θα ξαναφορέσουν τα ωραία Ούγκο Μπος ρουχαλάκια τους με τα δύο λατινικά σίγμα δίπλα δίπλα και το αρχαίο σανσκριτικό σύμβολο και θα ζεσταίνουν τα φουρνάκια τους για να φκιάκουνε τόσο σαπούνι, που αν το έγλεπε ο Αλεπουδέλης με τους πράσινους σάπωνες θα έπεφτε και θα έπαιρνε κάμψεις μέχρι να σταματήσει να κάμει μαλακιζμένες εκπομπές ο Αρναούτογλου, δηλαδή, ρε παιδάκι μου, μέχρι να ζβήσει ο Ήλιος.

Πολλοί θα πουν δγιαβάζοντας αυτό το βιβλίο “Ε ΚΑΛΑ, Ο ΤΥΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΛΑΚΑΣ, ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΕΤΣΙ” και εγώ θα απαντήσω ότι όοοοοοοοοχι, γίνεται, ασούμε έχω μια περίπτωσις να σας πω που παλιότερα είχα γνωρίσει ένα Γιορμανό και κάναμε ψιλοπαρέα και μια μέρα ήρθε σπίτι μου και λέγαμε μαλακίες και ήρθε η τύπα που φροντίζει τη μάνα μου, που είναι Πολωνέζα, αλλά όχι μικρή και όμορφή ασούμε, και ο τύπος έπαθε τριπλό περιστροφικό μπλούγκου και ήρθε η Γιορμανία και ξύπνησε μέσα του και ήθελε ντε και καλά να εισβάλει στην Πολωνέζα, βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου, ΝΑΗΝ αυτός, ΣΒΑΓΚΕΜΑΗΝΕΝ ΖΟΥΤΧΑΟΥΖΕΝ ΜΟΥΧΤΕΝ, που αυτό σημαίνει “όχι, θέλω να της κάνω γλυκό έρωτα, την αγαπώ”, αλλά μαλακίες έλεγε, σιγά μην την αγαπούσε, αυτοί οι Σατανάδες αγαπάνε μόνο την εξουσία και την τάξη.

Τελικά φυγαδεύσαμε την Πολωνέζα και αυτός επειδή δεν άντεχε τη φάση με έκαμε να γυρίσουμε ούλα τα ρδέλα της περιοχής και της οδού Φυλής συγκεκριμένα και να ρωτάμε επιτούτου αν η τάνα είναι Πολωνέζα, γιατί μόνο έτσι θα ηρεμούσε ο καψερός ο Χανς, και σε κάποια φάση βρήκαμε και μπήκε να γαμήσει και μετά ήταν κάπως καλύτερα, αλλά δεν ηταν η τάνα ψυχολογικά καλά και τη ρωτάω “τι έχεις, κοπέλα μου;” και μου λέει “ΤΙ ΝΑ ΕΧΩ ΜΕ ΤΟ ΜΑΛΑΚΑ, ΗΤΑΝ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΓΑΜΗΣΙ ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΜΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ, ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΕ ΓΑΜΑΓΕ ΜΙΚΡΟΨΩΛΗΣ ΚΕΝΕΖΟΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΕΝΤΕ ΓΡΑΜΜΕΣ ΚΟΚΑ, ΠΟΥ ΔΕ ΣΟΥ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΜΕ ΤΟ ΒΙΝΤΣΙ”.

Και δεν γράφω κεφαλαία για πλάκα. Σκλήριζε η κοπέλα, έξαλλη είχε γίνει.

Γιορμανός τούριστ μολύνει το τοπίο με την παντελή έλλειψη αισθητικής του.

Α!

Μια και το θυμήθηκα.

Οι Γιορμανοί είναι τραγικοί εραστές.

Βασικά όχι μόνο οι άδρες, αλλά και οι γκόμενες το γαμήσι ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΜΙΑ.

Μιλάμε είναι τόσο τραγικό το γαμήσι που κάνουνε, που απορώ πώς αναπαράγονται και έχουν δημιουργήσει αυτό το υπέροχο έθνος για το οποίο τόσο ωραία και γλυκά λόγια γράφω τόσην ώρα.

Μια φορά είχα γαμήσει μια Γιορμανίδα, που ήτανε και υπερμούναθρος, να τα λέμε και τα καλά, αλλά ήτανε και τόσο ξενέρωτη που το σώμα της δεν πρέπει να είχε 70 τοις εκατό νερό ξερωγώ, όπως όλων των αθρώπωνε, αλλά 5, που ασούμε είναι σαν να έχει πάρει φωτχιά ο καναπές σου και εσύ να βάλεις σε ένα κουβά ένα σφηνάκι και να περιμένεις να γίνει δουλίτσα.

Όπου καναπές σου βάλε την ψωλή μου και καταλαβαίνεις τι φάση παίχτηκε εκείνη την αποφράδα μέρα, που νύχτα ήτανε, αλλά δε γαμιέται, κομμάτχια να γίνει, τόσα χρόνια επεράσανε, πάνε αυτά, όπως και τα εγκλήματα.

Ο λόγος, βέβαια, είναι ότι οι Γιόρμανζ, ενώ θέλουν να αναπαραχθούν για να κατακτήσει πιο εύκολα το γένος τους τον κόζμο, δεν το έχουν με το συναίσθημα και τον ερωτιζμό, οπότε γαμάνε σαν καθυστερημένοι τάρανδοι σε οίστρο, αλλά φαντάσου τους τάρανδοι με μικρή ψωλή που δεν έχουν και τόσο οίστρο, κάτι που σπρώχνει τις Γερμανίδες όταν έρχονται στην Ελλάδα να γαμιόνται ωσάν σκύλες σε περίοδο και κάπου στην Ανατολική Βεστφαλία ή σε όποιο στο μπούτσο σέξιον της χώρας τους ένας Γερμανός να γίνεται όντως τάρανδος, αλλά όχι σε οίστρο, αν με εννοάτε τι θέλω να πω.

Το τι πούτσα έχει φάει η Γερμανίδα τουρίστρια στην Ελλάδα μπορώ να σας το περιγράψω μόνο αν παρομοιάσω το μουνί της εν γένει Γερμανίδας τουρίστριας με ένα σταθμό διοδίων που έχει μόνον ένα μπουθ, να είναι Πάσχα, η μεγάλη έξοδος ξερωγώ για να πάει να φάει ο κόζμος αρνί στα χωργιά του, με τα αμέτρητα αμάξα να παίζουν το ρόλο των πουτσώνε και να περνάνε το μπουθ με σηκωμένη μόνιμα την μπάρα, σε αυτή την ωραιότατη παρομοίωση που μόλις έκαμα.

Άκτσουαλ διαφήμιση στη Γερμανία με τίτλο που λέει κάτι άλλο, αλλά υπονοεί 

ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΦΑΤΕ ΤΗΝ ΠΟΥΤΣΑ ΣΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑΡΑ.

Ε, δεν ήταν γαμάτο από το πόσο κακό ήταν το παραπάνω αστείο;

Πάμε παρακάτου.

Οι Γιόρμανζ, βέβαια, στα σέβεντηζ προς έητηζ προς έαρλη νάηντυζ για κάποιον λόγο που κανένας δεν καταλάβαινε νομίσανε ότι ήταν οι καλύτεροι γαμιάδαι του σύμπαντος και αποφασίσανε αυτό να το μοιραστούν με τον υπόλοιπο κόζμο, κάνοντας μεγάλες στράκες στη βιομηχανία του πορνό, παράγοντας αμέτρητες ταινίες.

Οι οποίες βασικά καλύτερα να έβλεπα ντοκιμαντέρ του Νάσιοναλ Τζηογκράφικ για το πώς γαμιόνται τα γίδια της Ανταρκτικής, αν υπάρχει τέτοιο ζώον στον πλανήτη Γη, παρά να βλέπω τον μαλάκα τον Γιοργκ, με το μαλλί σκαρπινοχεταίου Ρούντι Φέλερ και φουλ μπους τρούχα δασύλλιο στην πούτσα, να γαμεί μια γκόμενα με περμανάντ άφρο που θα ζούλεβε και ο δόκτορ Τζούλιους Έρβινγκ, και να βγάζουν ήχους τόσο βάναυσους για τα αυτιά που να τρέχει αιματάκι από τα τύμπανα, όπως ΓΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ, ΝΤΑΖ ΙΖ ΓΚΟΥΤ, ΝΑΤΟΥΡΛΙΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ, ΙΧ ΚΟΜΕΕΕΕΝΝΝΝΝ.

Για κάποιον γαμημένο λόγο, όμως, μαζευόμασταν και τις βλέπαμε και είχαν ένα ενδιαφέρον από άποψης του πόσο καλτ ήταν εν τέλει και πόσο γέλιο βγάζανε.

Καμιά φορά κιόλας, αν δεν έπαιζε και τίποτε άλλο ως εναλλαχτικιά λύσις, όπως π.χ. κάνα περιοδικό Λονδίνο 2000 τότες, τράβαγες και καμιά μαλακάια με αυτές τις τσόνδες, έτσι για τη ροκιά, και μετά ένιωθες τόσο κενός που έπρεπε να κάνεις ένα σέσιον ψυχοθεραπεία με τον ίδιο τον Φρόυντ για να ρεφάρεις, οπότε μετά όταν ξανάβλεπες βιδεοκασέτα με γιορμανική τσόντα έτρεχες τόσο δυνατά και τόσο μακριά λες και ήτανε αυτή η βιντεοκασέτα από το θρίλερ “Δε Ρινγκ”, που την έγλεπες και μετά έβγαινε στο σαλόνι σου από την πηγάδα της η Σαμάρα και έκλανες τόσες πατάτες όσες δεν έχει βγάλει η Αρκαδία ποτές.

Ο πολυαγαπημένος πορνστάρ Τομ Μπάηρον, που για κάποιον γαμημένο λόγο είχε επηρεαστεί από το γερμανικό πορνό και είχε γίνει σαν γαμώ το Χριστό του.

Μια και πχιάσαμε, όμως, τη γερμανική γλώσσα, ας σταθούμε λίγο εδώ.

Κάποτε ο άθρωπος ανέπτυξε το λεκτικό του λέβελ, ξερωγώ ίσως τότε που έγινε ο Πύργος της Βαβέλ και τα κάνανε πουτάνα και έπεσε και μετά μιλάγανε ο ένας στον άλλονε και δεν καταλαβαίνανε Χριστό, ενώ πριν είχανε την ίδια γλώσσα.

Τότες, λοιπόν, ένας μίλησε πρώτος τα γερμανικά και ούλοι οι άλλοι, ακόμα και που δεν καταλαβαίνανε, κοιταχτήκανε με τα μάτχια (σάμπως θα κοιταζόσαντε με τα αυτιά;) αναμεταξύτωνε και τηλεπαθητικά είπανε “Ρε, είμαστε καλά, τι λέει αυτός ο μαλάκας; Τι γλώσσα είναι αυτή; ΓΑΜΗΣΤΕ ΤΟΝ” και μετά αρχίσανε να τον πετροβολάνε για να σωθεί η αθρωπότης από αυτό το αίσχος, αλλά αυτός πήγε και γάμησε μια γριά ηλίθια μαϊμού, που δεν μπορούσε και πολύ να αντισταθεί η κακομοίρω, και έτσι γεννήθηκε ο πρώτος κανονικός απόγονος Γιορμανός, που ο πατέρας του τού έμαθε τη γλώσσα και συνεχίστηκε το είδος τους σε αυτόν τον άκαρδο πλανήτη.

Από το παραπάνου, μάλιστα, εξηγούνται πολλά, όπως η έλλειψη αισθητικής των Γιορμανώνε σε οτιδήποτε -μια και τι αισθητική να σου μεταδώκει μια γριά καθυστέρω μαϊμού, ρε φίλος;-, όπως η έλλειψη σεξουαλικότητας -γιατί όσο να 'ναι τη γαμείς τη μαϊμού στην ανάγκα, αλλά πόσο τσαγανό να βάλεις στο εν λόγω γαμήσι;-, και εν τέλει το μίσος των Γιορμανώνε για τον υπόλοιπο κόζμο, που μάλλον, μάλλον λέγω, ξεκίνησε από τότες που οι υπόλοιποι λάοι εξοβέλισαν τον πρώτο του είδους και τον εξανάγκασαν να γαμεί γριές πιθηκίνες για να αναπαραχθεί, οπότενες αυτός μετά πέρασε από γενεά σε γενεά ότι “πήγανε να μας γαμεύσουνε; ΤΩΡΑ ΘΑ ΔΟΥΝΕ ΤΙ ΘΑ ΠΑΘΟΥΝΕ. ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΧΤΗΣΩΜΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΜΙΛΑΝΕ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ”.

Επίσης, και η βραδύνοια μάλλον αποτέλεζμα του ζευγαρώματος του πρώτου Γερμανού με τη βάβω μαϊμού είναι, γιατί όταν παρουσιάσανε το παιδί στα σόγια τους, ο Γιορμανός στο δικό του (τι στο μπούτσο λέω, ρε μαλάκες, ώρες ώρες, ούτε κι εγώ δεν με πιστεύω) και η μάιμα στο δικό της, ούλοι είπανε με μια φωνή “ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ, ΣΤΗ ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΦΕΡΝΕΙ, ΤΙ ΟΜΟΡΦΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΙΜΟ”, οπότε καταλαβαίνετε ότι αν όντως πήρε από το σόι της μάνας, ε, δεν το έλεγες και φωστήρα το πρώτο γερμανάκι και ότι θα θεράπευε τον καρκίνο μια μέρα, ε;

Όπως, όμως, και με το γαμήσι, που δεν το είχανε με την καμία, αλλά γυρνάγανε τίγκα τσόντες, όπως και με τους πολέμοι, που πάντα πούτσα τρώγανε, αλλά εκεί αυτοί, ακάθεκτοι, έτσι και με τη γλώσσα, ενώ όλος ο κόζμος θεωρεί ότι τα γερμανικά ακούγονται ωσάν να είναι ο Βασιλομπίλαρος ο Καρράς γριπιαζμένος και να του κόβουνε τα αρχίδια στην τελευταία σκηνή του Μπρεηβχαρτ και αυτός λέει ΖΑΑΑΓΓΚΚΤ, ΜΠΙΝΝΝΝΖΑΑΑΑΑ, ΑΒΒΒΑΑΑΧΤ με την ωραία φωνή του, αυτοί νομίζουνε ότι είναι η ομορφότερη γλώσσα του κόζμου και είναι υπερήφανοι κιόλας για το πόσο ωραία ακούγονται.

Γι' αυτό και όταν παραλαμβάνουνε ξένες ταινίες, π.χ. αμερικάνικες, δεν μπορούνε να το αντέξουνε ότι δεν είναι στη γλώσσα τους και όχι, δεν βάζουνε υπότιτλοι, όπως ΟΛΟΣ Ο ΛΟΓΙΚΟΣ Ο ΚΟΖΜΟΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ, αλλά τις μεταγλωττίζουνε για να είναι στα γερμανικά, με τρελά και σατανικά αποτελέζματα πολλές φορές.

Όπως τότε π.χ. που ήμανε στην Ολλανδία και είχαμε αράξει σε ένα χόστελ τριμπούρδελα από γάρα εγώ ο Γιάννης και ο Μιχάλης και κάποια στραβή είχε παίξει με την τελεόρα και έπαιζε μόνο ένα γιορμανικό κανάλι και εκείνη τη στιγμή είχε το Παλπ Φίξιον του Ταραντίνο και βγαίνει ο Σάμουελ ο Τζάκσον και λέει σε άπταιστα γερμανικά “ΣΒΑΑΑΑΑΑΑΪΝ, ΙΖ ΝΤΑΣΤ ΓΚΟΥΤΕΝ, ΑΛΕΜΑΗΝΕ ΦΑΣΜΠΕΝΤΕΧΖ” ή κάποια άλλη κραυγή από τα βάθη της Μόρντορ, δεν θυμάμαι κιόλας, και κοιταζόμασταν σε φάση “τώρα αυτό συμβαίνει, ρε μαλάκες, ή να μη στρίψουμε άλλο γιατί έχουμε χεστεί απάνου μας και να πάμε να φάμε καμιά Μαρς ή καμια Λάηον να στανιάρουμε;”.

Ένα άλλο που έχουνε οι αγαπητοί σε όλους Γιορμανοί είναι ότι γενικά ΟΛΟΣ ο λαός τους πάσχει από OCD, που αν δεν ξέρεις τι είναι θα σου πω εγώ αμέσως ότι είναι το Obsessive-Compulsive Disorder, δηλαδή η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή, που για να το εξηγήσω πχιο απλά είναι η φασάρα που θες ΟΛΑ να είναι σε σειρά, σε φάση όμως έχεις τις μπίρες στο ψυγείο και έρχεται ο φίλος σου ο Θωμάς και τσακώνει μία και μετά εσύ κάθεσαι και τις βάζεις πάλι στοιχισμένες με μοιρογνωμόνιο και αλφάδι, ή ξερωγώ τσεκάρεις αν τα κάδρα είναι όλα στην ίδια ευθεία και αρρωσταίνεις βαριά ψυχολογικά αν δεν είναι, ή όταν περπατάς στο δρόμο προσπαθάς να μην πατάς ποτέ τις γραμμές από τα πλακάκια, κάτι που το κάνω κι εγώ, αλλά αν πατήσω μια γραμμή στη μπούτσα μου κιόλας, αλλά αν τύχει αυτό σε Γιορμανό μετά πάει και κάνει σεπούκου στο κέντρο του Μονάχου και η γυναίκα του πανηγυρίζει γιατί μπορεί να έρθει πλέον ελεύθερα Ελλάδα το καλοκαίρι και να συλλέγει πούτσες στα όμορφα νησά μας.

Αν ποτέ προσγειωθείς Γερμανία με αροπλάνο αυτό το παίρνεις χαμπάρι από την πρώτη στιγμή, μια και τα σπίτια και η φάση ακόμα και μέσα από το αροπλάνο είναι ΟΛΑ εκνευριστικά στην ευθεία και στοιχιζμένα, ενώ όταν κατέβεις είναι όλα τόσο τακτοποιημένα που εμένα προσωπικά μου έρχεται να πάω και να τους στραβώνω τα κάδρα έτσι, για να τους σπάω τ' αρχίδια.

Η οργάνωσή τους αυτή, βέβαια, τους έχει δώσει πολλά καλά ως λαό, που τώρα βέβαια επειδή είμαι σε οίστρο κραξίματος δεν μπορώ να βρω ούτε ένα, και στ' αρχίδια μου κιόλας να σας πω την αλήθεια, αλλά τους έχει κάμει ταυτόχρονα να βγάζουν ΜΟΝΟ ΕΝΑ πλάνο για οτιδήποτε καταπιάνονται, και αν δεν πιάσει αυτό το πλάνο καταρρέουν ολοκληρωτικά, γιατί Plan B Γερμανός δεν έφτιαξε ποτές, σε αντίθεση π.χ. Με εμάς τους Έλληνες, που δεν έχουμε ούτε Plan A ούτε Plan B, αλλά με ένα μαγικό τρόπο πάντα τα κουτσοκαταφέρνουμε στο τέλος, μουνί καπέλο βέβαια και έχει μπει στη φάση και ο δευτεροτριτοξάδερφος του μπατζανάκη του Γιώργου του ταρίφα, που τον έφερε ο Γιάννης, που είναι γνωστός και εντάξει, μωρέ, θα τα βρούμε στο τέλος, μην αγχώνεσαι.

Κλείνοντας αυτή τη νουβέλα αγάπης προς τον συμπαθή αυτόν λαό των Γιορμανώνε, θα αναφέρω μια φράση που είχε πει κάποτε γι' αυτούς ο Ουίνστον ο Τσόρτσιλ, ένας άθρωπας που οι Γιορμανοί μισούν βαθύτατα, γιατί ήτανε ένας από αυτούς που ιστορικά τους έχει δείξει την ψωλάρα του και τους έχει κεράνει μαζί με τους Ρώσοι και το άλλο μεγάλο μουνόπανο της Ιστορίας, τον Στάλιν, πούτσα βοϊδινή, αλλά όχι απλή, αλλά από βόιδι που παίζει σε τσόντες για βόιδια, αν καταλαβαίνετε τέλος πάντων τι θέλω να πω.

Ο Τσόρτσιλ, το λεπόν, είχε πει “Η Γερμανία πρέπει να βομβαρδίζεται κάθε πενήντα χρόνια. Δεν έχει σημασία να ξέρεις τον λόγο. Τον ξέρουν αυτοί”.

Και μαλάκα τον Τσόρτσιλ μπορείς να τον πεις για πολλά άλλα που έκαμε, σίγουρα δεν ήτανε κι αυτός το καλύτερο παιδάκι, αλλά ένας λόγος που δε γαμείς τη γυναίκα σου το βράδυ και δεν της λες ΑΑΑΑΑΑΑΑ, ΓΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑ, ΝΑΤΟΥΡΛΙΧ, ΙΧ ΚΟΜΕΝ, ή που δεν πας το παιδί σου σχολείο και η δασκάλα δεν λέει “Καλώς τον Γκέραρντ, ΒΙΛΚΟΜΕΝ”, ή που δεν έχεις για σημαία σου τη Ζβάστικα, ή που δεν βλέπεις Παλπ Φίξιο και δε λέει ναζίδικα συνθήματα και Ζηγκ Χάηλ ο Σάμιουελ ο Τζάκσον, για όλα τα παραπάνου λοιπόν ευθύνεται εν μέρει ο Ουίνστον, οπότε να τον ακούς τον Ουίνστον.

Αυτοί, λοιπόν, φίλοι μου, είναι οι Γερμανοί.

Και μην αμφισβητήσετε καθόλου τα λόγια μου.

Γιατί η πούτσα από τα βόρεια θα έρθει κάποτε ξανά.

Ίσως και να έχει έρθει και να μην το έχωμε καταλάβει ακόμα.

Απλώς ελπίζωμε, επειδή πάντα χάνουν στο τέλος, να τους έβρει κι αυτούς το κακό και να γλιτώσωμε, μέχρι πάντα την επόμενη φορά που θα αποφασίσουν να μας βασανίσουν, είτε ευθέως, είτε με τη γλώσσα τους, είτε με τις τσόντες τους, είτε με το OCD τους, είτε με οτιδήποτε άλλο βγάνουν αυτοί οι τρισκατάρατοι διαόλοι.

So long, boyz and galz.

TAKIS ΑΠΟ ΑΣΤΡΑΛΙΑ, ΑΥΤΟΣ Ο ΜΑΛΑΚΑΣ

Τον τελευταίο καιρό έχει σκάσει μύτη ένας παλίκαρος που αυτοσυστήνεται ως Τάκης από Αυστραλία και κατακλύζει το Φου Μπου με βίντεοζ. Το πρώτο από αυτά ήταν μια οργίλη αντίδραση για όσα συμβαίνουν στη χώρα μας τον τελευταίο καιρό, με τον Τάκαρο έξαλλο να σκληρίζει λέγοντας ότι δεν το αντέχει αυτό το πράμα στην εξωτική Αστραλία όπου διατηρεί την επιχείρησή του.

Κόζμος μπήκε από κάτου και «δώσ’ του, Τάκη» και «μπράβο, Τάκη» και «πάμε γερά, Τάκαρε», που το τελευταίο μου φάνηκε φάση σαν να μπαίνει ο Τάκης αλλαγή σε ματσάκι από τον Μπάμπη τον Τεννέ και να τόνε φυλάει ο Ποζαπαλίδης της Ελαφράς Ταξιαρχίας.

Μέχρις εκεί η φάση είχε πλάκα, «άλλος ένας πιο γραφικός κι από γάιδαρο με γριά καβάλα σε καρτ ποστάλ», είπαμε, αλλά περνώντας οι μέρες και βλέποντας τον Τάκαρο να ξεσπαθώνει και να κάμει κι άλλα βίντεοζ, μαζί με την αντίδραση των Ορκ στα σχόλια, κατάλαβα πως ναι μεν είναι γραφικός, αλλά είναι και επικίνδυνος, πάλι φάση καρτ ποστάλ, αλλά να είσαι μέσα στο κάδρο, ακριβώς πίσω από τον γάιδαρο και να τόνε έχει καμουτσικιάσει μόλις η γριά.

Γιατί όλα αυτά; Γιατί ο Τάκης, αντιλαμβανόμενος ότι ο (όποιος) λόγος του έχει πέραση και ότι πήρε έστω τη φέηκ δημοσιότητα για την οποία μιλούσε ο Άντι Γουόρχολ κάποτε, στα βίντεοζ που έκανε στη συνέχεια άρχισε να σπέρνει δεξιά κι αριστερά φασιστικό μίσος, ενδεδυμένο με τον μανδύα του ντεμέκ πατριωτισμού ενός αγοριού που έφυγε από την πατρίδα-και-πόσο-με-τρώει-η-ξενιτιά-αλλά-τήνε-πονάω-την-Ελλάδα-και-οι-δικοί-μου-είναι-εκεί-και-τι-θα-γίνει-μια-μέρα-θα-μπουν-στα-σπίτια-μας-θα-μας-βιάσουν-τις-γυναίκες-και-θα-κάνουν-τα-παιδιά-μας-μουσλίμια. Επίσης, καλεί σε ξεσηκωμό για να φύγουν οι ξένοι από τη χώρα μας, να πάρουν πούλο οι λαθρό, που τόσα κακά μας έχουν προκαλέσει και οι κακές κυβερνήσεις μας δεν κάνουν τίποτα γι’ αυτό και ο Τάκης από την αγωνία για τη δόλια μάνα του και μην τη σφάξει κάνας λαθρό δεν μπορεί να απολαύσει άνετος και ξεχρέωτος το φρεντάκι του στη μαγευτική Καμπέρα. Αν φτιάχνουν φρεντάκι στην Καμπέρα, που αν όχι, είναι ακόμα ένας λόγος νοσταλγίας της Ελλάδας μας.

Τι; Όχι; Είναι εντάξει ο Τάκης; Είναι ένα Ελληνόπουλο του εξωτερικού που αγωνιά για την πατρίδα του; ΟΚ. Ας πάμε λίγο σε σχόλια κάτω από το τελευταίο βίντεό του, που δεν είδα τον Τάκαρο να αντιδρά σε καμία φάση και να λέει «έ, όχι, παιδιά, μην το παρακάνουμε, δεν είναι κι έτσι».

Όλα είναι, αλήθεια, χωρίς κανένα μοντάζ, μα τη μπαναγία.

Ο παραπάνω φαν του Τάκη ποστάρει με ορθογραφία που με έκανε να θέλω να βγάλω τα μάτια μου με πιρούνια και μετά να κάψω τις τρούπες με πυρωμένο δαυλί για να είναι σιγουράτζα ότι δεν θα ξαναδώ ποτέ. Επίσης, από κάτου παίζει εικόνα Ιησού ότι θα κριθούμε από τις πράξεις μας, κάτι που αν ισχύει και ο συγκεκριμένος κριθεί με βάση ότι έγραψε με τέτοια ορθογραφία, την έχει την Κόλαση κωλότσεπη αν υπάρχει Θεός.

Εδώ ο Γιάννης μας λέει ότι κάτι δραματικό πρέπει να συμβεί και δίνει και ημερομηνία. 21^η Απριλίου του 16. Στα αγγλικά.

 

Εδώ μπήκε ο Θωμάς Μάτσιος, πρόεδρος Πανσερραϊκού, και σχολίασε αφού μπούκωσε ένα τριπάκι ζελέ LSD και μετά όπως ήταν χάλια μπήκε κατά λάθος στον τοπικό πυρήνα ΧΑ, όπου στη γωνία είχαν ανοιχτό Πι Σι με βίντεο Τάκη. Χαηλάητ, το γεγονός ότι σε κάποια φάση διακόπτει και λέει «ευχαριστώ» στον εαυτό του.

 

Εδώ ο γηαννησ χατζηδακησ μάς ανακοινώνει ότι ξέρει να μάχεται και μπορεί, αλλά επίσης μας ανακοινώνει ότι δεν ξέρει να γράψει το όνομά του και δεν μπορεί.

 

ΑΡΧΕΙΔΙΑ.

Ο καλύτερος. Ένα αγνό παιδί που ποστάρει το όνειρό του, που είναι «να βγει στρατός και ΕΜΕΙΣ» και μετά, σύμφωνα με τη φωτό, να ανέβει σε ελικόπτερο με Εμ Τζη Θρη και να γαζώσει όλους τους μετανάστες (καθαρισμός) να ξεβρομίσει ο τόπος. Αγνότητα, αγάπη, καλοσύνη από ένα απόλυτα δημοκρατικό ον.

Και είχε κι άλλα, αλλά γέμισε ο κουβάς με τον εμετό δίπλα και έπρεπε να κάμω αλλαγή.

Λοιπόν.

Δυο λόγια στον κύριο Τάκη.

Τάκη, μη φοβάσαι ότι η Ελλάδα θα εξισλαμιστεί. Τουλάχιστον σε θρησκευτικό επίπεδο, μια και το παπαδαριό εδώ δεν επέτρεψε εξισλαμισμό με τετρακόκια χρόνια Τούρκους στην καμπούρα μας, και ενώ τα είχε επίσημα τακίμια με τους Τούρκους. Τώρα θα αλλάξουμε και θα γίνουμε μουσλίμια; Αν μιλάς για επίπεδο παιδείας και τεχνών γενικότερα, είμαστε ήδη εξισλαμισμένοι, αν σκεφτείς ότι στα κέντρα μας σπάνε πιάτα, στα πιο πολλά λαϊκά μας παίζουνε μποζούκ σε κλίμακες ουσάκ, χιτζασκάρ και ραστ και τα γκομενάκια μας χορεύουν απάνου στα τραπέζα τσιφτετέλ. «Ελληνική» διασκέδαση, Τάκαρε. Αλλά μουσλίμια και για θεό μας τον Αλλάχ δεν είχαμε ποτέ, ντοντ γουόρη, δεν αφήνουν οι τράγοι εδώ.

Τάκη, αυτοί που έρχονται στην Ελλάδα δεν είναι Τζιχαντιστές. Είναι αυτοί που έφυγαν λόγω του ότι οι Τζιχαντιστές σκότωσαν τις οικογένειές τους και προσπάθησαν να σκοτώσουν κι αυτούς. Είναι οι κυνηγημένοι, όπως οι Έλληνες της Σμύρνης το εικοσιδυό, Τάκη μου.

Τάκη, είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα βρισκόταν σε βαθιά οικονομική κρίση και ενώ δεν είχαμε βγάλει το αγγούρι από την κωλότρουπα, έσκασε ευρασιατική γεωπολιτική κρίση ταυτόχρονα και κληθήκαμε πάλι εμείς να βγάλουμε τα κάστανα από τη φωτιά. Η κυβέρνησή μας, πάλι, η οποιαδήποτε κυβέρνησή μας, είναι και θα είναι εσαεί ανίκανη. Πάνω απ’ όλα, όμως, οι Έλληνες είμαστε άνθρωποι και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ. Εκτός κι αν το ξέχασες στην Αυστραλία που πήγες.

Τάκη, οι άνθρωποι αυτοί βομβαρδίζονταν μέσα στη χώρα τους ταυτόχρονα από ISIS, Πούτιν, Ομπάμα, με τις ευλογίες της Ευρώπης. Όλοι οι παραπάνου εξόπλιζαν επί χρόνια τον ISIS, μη αντιλαμβανόμενοι ότι το σκυλάκι που τάιζαν για να τους κάμνει τα θελήματα θα γινόταν μια μέρα θεριό και θα ήθελε να τους δαγκώσει το χέρι. Να κάτσουν οι Σύροι να πολεμήσουν εναντίον ποίου; Των πυραύλων που έστελνε ο Ρώσος από πλοία παρκαρισμένα στη Μεσόγειο; Ή των Αμερικάνων, που είχαν τα ίδια όπλα με τον ISIS γιατί αυτοί τους τα πούλαγαν; Επίσης, εσύ γιατί δεν έκατσες να πολεμήσεις την κρίση εδώ και πούλεψες για Αστραλία, Τάκη μου;

Τάκη, μας μιλάς για μετανάστες ενώ είσαι ο ίδιος μετανάστης. Τραγικό. Επίσης, μας κλαις για τους λαθρό ενώ είσαι σε άλλη ήπειρο, ρε τριμάλακα. Εγώ, Τάκη, μένω στον Άγιο Παντελεήμονα. Δίπλα μου μένουν Πακιστανοί και όλη η γειτονιά είναι τίγκα στους ξένους. Όχι μόνο δεν είχα πρόβλημα ποτέ, αλλά σε φάσεις που χρειάστηκε βοήθησαν τη μάνα μου όταν δεν ήμουν εκεί περισσότερο από τους Ελληναράδες που ζουν στην πολυκατοικία μου.

Τέλος, Τάκη, είσαι το κλασικό παράδειγμα ημιμαθούς ζώου που την αστήρικτη αποψάρα του την εξέθεσε δημόσια και απλώς μερικοί ηλίθιοι ομοϊδεάτες του την έκαναν ευαγγέλιο. Και γουστάρεις που σου δίνουν σημασία για μια φορά στη ζωή σου και δώσε κι άλλα βίντεο πουλώντας πατριωτιλίκι και εθνικοφροσύνη. Είσαι επικίνδυνος, μαλάκα μου.

Τάκη, αν θυμάσαι καλά τα ελληνικά, ψάξε στο λεξικό τη λέξη μαλάκας. Βάλε και μια φωτό σου δίπλα και καθαρίσαμε.

ΣΟΒΑΡΑ, ΡΕ ΚΑΡΓΙΟΛΗ; ΣΕ ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΑΝ; ΓΑΜΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΚΗ ΣΟΥ

Σήμερις το πρωί όπως ήμανε μέσα στο Φου Μπου και σκρόλαρα και έκανα τα καθιερωμένα καθημερινά ανφόλο σε όσους ποστάρουνε Γονίδη στα σοβαρά και ανφρέντ σε όσα χρυσαυγιτάκια καμζ άουτ οβ δε κλόζετ με αφορμή τους πρόσφυγες, είδα μια είδηση που με έκανε να φτύσω με σκάγια διασποράς το γάλα που έπινα πάνω στο λαπιτόπι, μαζί με λίγο από αυτό που με τάιζε η μάνα μου όταν ήμουνα μωρό.

Δασκάλα, λέει, από το Μάντσεστερ, ονόματι Καρολίν Μπέριμαν, θα περάσει δύο χρόνια στη μπουζού, θα κάνει διακόκιες πενήντα ώρες καταναγκαστικής κοινωφελούς εργασίας και θα πλερώσει πρόστιμο περίπου τα φράγκα που χρώσταγε η ΑΕΚ πριν πέσει Δ’ Εθνική.

Ο λόγος;

Είχε συνάψει σχέση, λέει, με δεκαπεντάχρονο, του οποίου το όνομα, λέει, δεν μπορεί να δοθεί στη δημοσιότητα, αλλά τη σχέση, λέει, τη δημοσιοποίησε ο ίδιος στο Φου Μπου και μάλιστα έλεγε ότι την εγάμηγε γύρω στις 50 φορές και όχι μόνο την εγάμηγε, αλλά επειδής δεν του άρεγε η καπότα εξηγιόνταν ξυπολητιλίκι.

Επίσης, η μανδάμ είχε μια κόρη δυο χρονώνε που άρχισε να αποκαλεί μπαμπά τον δεκαπεντάχρονο, μια και μπες βγες μέσα στο σπίτι και το μουνί της μάνας της, σε κάποια φάση λέει το κοριτσάκι «ε, δεν μπορεί, αυτός θα είναι ο μπαμπάς μου».

Το στόρυ δεν τελειώνει εδώ, μια και η Μπέριμαν του ανακοίνωσε ότι ήταν έγκυος, ενώ ταυτόχρονα έμαθε για το αφαίαρ η μάνα του πιτσιρικά, η οποία του είπε να λήξει τη φάση ευθύς αμέσως. Η Μπέριμαν τρομοκρατήθηκε ότι η δόλια μάνα θα κάνει όβερ ρηάκτινγκ και φοβούμενη ότι θα την αναφέρει στο αγγλικό childline και θα χάσει την κηδεμονία της κόρης της, πήγε να δωροδοκήσει μάνα και πατέρα με είκοσι χιλιάρικα λίρες ζεστά, μαρουλάτα και μετρητά.

Εν τέλει για τη δασκάλα βγήκε περιοριστική εντολή και το αγόρι είπε στην εφημερίδα «Sun», που είναι κάτι σαν το Μακελειό του Στέφανου Χίου αλλά για Άγγλους κλανοβαλβίδες, ότι έχει σημαδευτεί για μια ζωή από το γεγονός…

…

Διάβασα την είδηση και έμεινα αποσβολωμένος. «Είναι δυνατόν;», λέω.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ, ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ;

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ, ΓΑΜΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ;

ΕΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΕΣ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΛΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΑΣΑΝΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΣΑΥΡΑΣ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ 18 ΧΡΟΝΩΝΕ ΤΗΝ ΠΑΙΖΑΜΕ ΜΕ ΔΑΝΕΙΚΕΣ ΤΣΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΙΝΕ Ο ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΨΙΛΙΚΑΤΖΙΔΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΟΥ, ΜΕ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΜΗΝ ΤΙΣ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΜΕ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΝΑ ΚΟΛΛΑΝΕ;

Ας το πάρουμε από την αρχή, γιατί το θέμα έχει πολλές αναγνώσεις.

Κατ’ αρχάς, το παιδί ήταν αγόρι και όχι κορίτσι. Έχει μεγάλη διαφορά. Αν μου έλεγαν ότι 30χρονος με παιδί είχε σχέση με 15άρα, με όλες τις παραπάνω αντιστοιχίσεις και εγκυμοσύνες και τα ρέστα, θα ήμουνα αυτός που θα τον έδενα σε πάσσαλο, θα του έβαζα ξερό άχερο από κάτου, μπετζίνα και θα τόνε καρβούνιαζα πιο πολύ κι από την κοράκλα του Στάνης Μπαράθηον στο Γκέημ οβ Θρόουνζ.

ΟΜΩΣ ΗΤΑΝΕ ΑΓΟΡΙ. ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΤΑ 15 ΤΟΥ, ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΟΖΜΟΣ ΠΑΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΠΟΥΤΑΝΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΞΕΠΑΡΘΕΝΕΨΟΥΝΕ (τι έθιμο κι αυτό), ΝΑ ΦΟΡΤΩΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΟΥΝΙ.

Ναι. Γι’ αυτό το μουνί πρόκειται. Αλήθεια. Σας το λέω με δάκρυα στα μάτια. Αυτό δεν είναι αποπλάνηση, ρε μαλάκες, είναι το όνειρο ζωής του κάθε δεκαπεντάχρονου αγοριού.

Δεύτερον, λίγα λόγια για τους γονείς του.

ΕΙΣΤΕ ΜΑΛΑΚΕΣ ΟΛΚΗΣ.

Για πολλούς λόγους. Το γεγονός ότι το παιδί σας είναι δεκαπέντε χρονών και πάει και γαμεί ξεκάποτος αφορά ΚΑΙ εσάς και τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση που του έχετε δώσει. Ναι, φταίει κι αυτός, γιατί 15 είναι και όχι 8 και θα έπρεπε να είχε αρχίσει να σκέφτεται, αλλά γαμώ τη γκενωνία, όταν έβγαινε στο κρύο δεν του είπες να φοράει σκουφί μην κρυώσει το κεφάλι του, μωρή δόλια μάνα; Γιατί δεν έκανες το ίδιο και με το κάτω κεφάλι όταν πήγαινε σε θερμά μέρη μην έχομε άλλα;

Ας πάμε λίγο στον πατέρα του παιδιού συγκεκριμένα. Εσύ, βρε τριμάλακα, ο δεκαπεντάχρονος γιος σου γαμεί τριαντάρα υπέρμουνο, το οποίο κιόλας σου φέρνει είκοσι χιλιάρικα λίρες ζεστά στο σπίτι για να μη βγει παραέξω η φάση. Αντί να αντιδράσεις όπως πρέπει, δηλαδή μπροστά στη γυναίκα σου να μαλώνεις το παιδί και «καλά τα λέει η μαμά» και τέτοια, αλλά μετά να πααίνεις τον γιο βόλτα στους ώμους σου, με βουβουζέλα στο στόμα και δώδεκα παρθένες να τόνε ραίνουνε με ροδοπέταλα ενώ ένα αεροπλάνο πετάει και από την αξάτμιση σχηματίζεται η φράση ΜΠΡΑΒΟ, ΠΑΝΤΑ ΤΕΤΧΟΙΑ, τι έκανες; Απλά μόκο μπροστά στη γυναίκα σου, μωρή κιορία; 

ΠΤΟΥ ΣΟΥ ΚΙ ΕΣΕΝΑΝΕ.

Όσο για την γκόμενα, μπράβο σου, κοπελάρα μου, που έχεις γούστα και τα βγάζεις με αυτόν τον τρόπο, αλλά λίγο φρένο όσον αφορά το παιδί σου. Αλήθεια; Έφερες τον ανήλικο γκόμενό σου σπίτι και επηδιόσαντε και το μωρό παιδί σου άρχισε να τον αποκαλεί μπαμπά; Γιατί δεν τόνε φώναξες και το Πάσχα, να τόνε κάμεις πύρκαβλο, να φορέσεις κι εσύ ένα στραπ ον και να αρχίσετε να γαμάτε το αρνί μόλις έχει βγει από τη σούβλα ζεστό-ζεστό; Και άντε αυτό είναι και ανήλικο και ηλίθιο (στανταράκι) και έχει και γονείς πιο καθυστέρες κι από τον Σλοθ στα Γκούνις. Εσύ τριάντα χρονών είσαι, δεν ξέρεις, μωρή καραβλαμμένη, τι είναι η καπότα να μη μείνεις έγκυος από το βρέφος; 

ΜΠΟΥΣΤΟΥΔΙΑΛΟΥ ΑΠΟ ΔΩ, ΜΩΡΗ ΓΚΙΟΣΑ.

Και κλείνωμε με τον πιτσιρικά τον ίδγιο.

ΒΡΕ ΜΑΛΑΚΙΖΜΕΝΟ.

ΒΡΕ ΓΑΜΩΣΠΙΤΟ.

ΒΡΕ ΣΤΟΥΡΝΕ ΤΗΣ ΚΕΝΩΝΙΑΣ.

Πραγματοποίησες το απωθημένο ΟΛΟΥ του ανδρικού πληθυσμού επί γης και μετά βγαίνεις και λες ότι «η φάση με σημάδεψε για πάντα» και άλλα μουσαντά;

Άντε και σε σημάδεψε. Την πρώτη φορά.

ΜΕΤΑ ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΕΓΑΜΗΓΕΣ ΑΛΛΕΣ ΣΑΡΑΝΤΑ ΕΝΝΙΑ;

Επίσης, γιατί δημοσιοποίησες τη σχέση στο Φου Μπου; Για να το δούνε οι φίλοι σου και να κλαίνε με μαύρο δάκρυ δεν το έκανες; Ή από το πολύ σημάδεμα δεν το άντεχε η ψυχούλα σου και ήθελες να το μοιραστείς;

ΩΡΕ, ΜΠΟΥΣΤΟΥΔΙΑΛΟΥ ΑΠΟ ΔΩ ΠΕΡΑ.

ΜΠΟΥΣΤΟΥΔΙΑΛΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ, ΛΕΜΕ, ΟΛΟΙ ΣΑΣ…

ΨΥΧΩΣΙΚΗ ΜΑΝΑ, ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΜΑΝΑ

Η πρώτη εικόνα της ψυχωσικής μάνας είναι βαθιά πληγή. Εγώ 4 ετών στο Αγρίνιο, να με κρατάει από το χέρι ο πατέρας μου και η μάνα μου να φεύγει με σκυμμένο το κεφάλι και φορώντας μαύρα γυαλιά, μεγάλα. Και όσο απομακρυνόταν, ο πατέρας να φωνάζει «Ελένη, πού πας;», και εγώ στα τέσσερά μου χρόνια να μην καταλαβαίνω τι γίνεται. Ή μάλλον να καταλαβαίνω, αλλά στα τέσσερά μου να μην μπορώ να διαχειριστώ τίποτε από όλα αυτά που έβγαζε αυτή η σκηνή. Εδώ δεν μπορώ ακόμα, στα 39, φαντάσου τότε, στα 4…

Για καιρό μετά, κρυμμένα πράγματα, κρυμμένα συναισθήματα, προσπάθεια από όλους στη μικρή κοινωνία «να μην επηρεαστεί το παιδί», «σσσς, μη μιλάτε γι’ αυτό μπροστά στο παιδί», εκτός από μια κουβέντα με τον παππού και τη γιαγιά, που μου είπαν «γιατί έφυγε η μάνα σου;» και εγώ απάντησα «σκάστε, δεν ξέρετε τίποτα, γιατί είναι άρρωστη». Και σκάσανε. Η σιωπή από όλους συνεχίστηκε, τα βλέμματα, όμως, πάνω μου ήταν πυρρακτωμένα βέλη, σε μια κοινωνία μικρή, σαν του Αγρινίου. «Έφυγε η μάνα του και το φροντίζει ο πατέρας του». Οι λέξεις ακούγονταν, απλώς πάντα όταν ήμουν σε ασφαλή απόσταση για να μην πληγωθώ.

Άρχισαν τα ταξίδια στην Αθήνα, όπου η ψυχωσική μάνα ήταν σε καταστολή και είχε κάνει την εμφάνισή της η κανονική μάνα, αυτή που με λάτρευε πιο πολύ κι απ’ τη ζωή της, αυτή που με αγαπούσε χωρίς όρια. Σαββατοκύριακα, γιορτές, αργίες, Πάσχα, Χριστούγεννα. Και καμιά φορά, να ψάχνω για κάτι στο σπίτι και να βρίσκω τα πειστήρια της ύπαρξης της ψυχωσικής μάνας. Χάπια, συνταγές από τον εκάστοτε ψυχίατρο, καρτέλες από χρησιμοποιημένα Artane, Melleril, Hypnostedon και άλλα διάφορα. Αλλά έβλεπα την κανονική μάνα. Που μου χαμογελούσε, που με αγαπούσε, που, που, που. Σίγουρα δεν ήταν αυτή που κάποιο καιρό πριν με είχε εγκαταλείψει. Αυτή ήταν μια άλλη.

Στα 13 το δήλωσα στον πατέρα. «Θα πάω να ζήσω με τη μάνα στην Αθήνα». Σοκ. Είχε ξαναπαντρευτεί έναν φανταστικό άνθρωπο και είχε γεννηθεί και η μεγάλη αδερφή, η Αθηνά. Την πρώτη μέρα που γνώρισα την Αυγή κάτι ειπώθηκε μέσα σε μια κουβέντα, τύπου «είμαστε τρεις άνθρωποι εδώ». «Δεν είμαστε τρεις», πετάχτηκα, «τέσσερις είμαστε». «Ποιος είναι ο τέταρτος;», λέει ο πατέρας. «Ένας αόρατος…». Σοκ. Ο πατέρας το διαχειρίστηκε καλά, με κουβέντα προσπάθησε να μου πει ότι η γυναίκα δεν ήρθε για να αντικαταστήσει τη μάνα μου. «Ναι», είπα εγώ, «καταλαβαίνω». Δεν καταλάβαινα τίποτα.

Τη μέρα που έφυγα, πολύ κλάμα. Αλλά έφυγα. Ήθελα να γνωρίσω τη μάνα.

Πέντε χρόνια στην Αθήνα, μια χαρά. Άγρια εφηβεία, της άλλαξα τα φώτα της μάνας. Χασίσια, ποτά, στο τσακ τη γλίτωσα και δεν έγινα πρεζάκι. Σχολείο, όμως, καλός μαθητής. Και στο σπίτι, η μάνα έφερνε το χρήμα, ευτυχώς είχε πολύ καλή δουλειά. Και εγώ ήξερα πού τα έκρυβε, βούταγα λεφτά, έπαιρνα τσιγάρα, έβγαινα με τα φιλαράκια, να είναι καλά όλοι τους, και όπως έψαχνα καμιά φορά, εκεί τα χάπιά και πάλι. Και στα τηλέφωνα να κανονίζονται ραντεβού με ψυχιάτρους, τα άκουγα αλλά δεν μίλαγα. Και μια φορά που είχα πάει Αγρίνιο, κάτι έψαχνα και βρήκα ένα γράμμα από τον πατέρα μου προς εμένα για όταν θα πήγαινα 18 ετών. Στο οποίο μου εξηγούσε γιατί αυτοκτόνησε η μάνα μου. Ευτυχώς, δεν το έλαβα ποτέ. Αλλά η ψυχωσική μάνα ήταν μέσα στο ντουλάπι και περίμενε να βγει. Το ένιωθα.

Φαντάρος σε Ναύπλιο, Λουτράκι και Έβρο, μια χαρά. Και μετά σερβιτόρος στη Σάμο, πολλά λεφτά για 19χρονο. Και μετά ο πρώτος σοβαρός έρωτας, η Χριστίνα.

Εκεί η ψυχωσική μάνα έσκασε σαν ηφαίστειο. Όσα κρύβονταν τόσα χρόνια, όσα έκρυβα κι εγώ από εμένα, έγιναν πίδακας φωτιάς, ακούμπησαν τον ουρανό και όταν έσκασαν τη γη τα έκαψαν όλα στο πέρασμά τους.

Σπίτι στην Αληθείας 6 στην Κυψέλη, με τη Χριστίνα ξάπλα, και σκάει ουρλιαχτό τρόμου από το δωμάτιο της μάνας. Πανικός. Όρθιος με τα σώβρακα, «ΤΙ ΕΓΙΝΕ;».

«ΒΛΕΠΩ ΠΑΝΤΟΥ ΣΦΑΓΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ».

…

Την άλλη μέρα με φωνάζει μέσα. «Κωστή, κάποιος έχει εγκαταστήσει κάμερες στο σπίτι. Μας παρακολουθούν». Θυμάμαι ότι μου κόπηκαν τα γόνατα τόσο πολύ που παραλίγο να σωριαστώ κάτω.

Μέρα με τη μέρα το πράγμα χειροτέρευε. Άρχισε να ζωγραφίζει σύμβολα στους τοίχους, ακατανόητα όλα, σύμβολα παντού. Και συνέχεια συζήτηση με μια παρέα που δεν υπήρχε. «Με ποιον μιλάς;». «Μα με την παρέα μου».

Η Χριστίνα λάκισε, προφανώς δεν μπορούσε να το αντέξει. Άλλο σοκ εκεί.

Μια μέρα τη βρήκα γυμνή στο μπαλκόνι να ψέλνει εδάφια από το Ευαγγέλιο. Οι γείτονες μάζευαν τα παιδιά τους μέσα. Δεν πήγαινε άλλο. Η λύση έπρεπε να είναι δραστική. Εισαγγελική εντολή και κλείσιμο σε ψυχιατρείο με την Αστυνομία. Τη μέρα που ήρθαν οι μπάτσοι δεν ήταν σπίτι. Την περιμέναμε.

Τους είχα πει ότι αν κοροϊδέψουν ή χλευάσουν, θα τους πάρω τα όπλα και θα τους πυροβολήσω στο κεφάλι. Δεν απάντησαν καν, φοβισμένοι. Όταν ήρθε είχε ψωνίσει σταφύλια και, αν και το μάτι της είχε ξεφύγει εντελώς, κατάλαβε τι θα γινόταν. «Με κλείνεις μέσα;». «Ναι, και θα έρθεις είτε σηκωτή είτε κυρία. Διάλεξε». Κυρία. Αν και τρελή, κυρία.

Κλινική Λυράκου, ερωτήσεις, τι έχει, πόσο θα κάτσει μέσα, τι θα γίνει. «Η μητέρα σας έχει διπολική διαταραχή με ψυχωσικό σύνδρομο. Θα σας απαρνηθεί για κάποιες μέρες, θα σας θυμώσει, αλλά αφού της χορηγήσουμε αγωγή, θα έρθει η κατάθλιψη για κάποιο καιρό και θα σας ζητήσει μετά». «Θα γίνει καλά;». «Ναι, αλλά θα πρέπει να λαμβάνει αγωγή». Πάλι καλά…

Μετά από τρεις μήνες, η κανονική μάνα ξεπρόβαλε στην πόρτα του ψυχιατρείου. Το βλέμμα καθαρό, αγκαλιές, φιλιά, «πάμε σπίτι». Όλα καλά. Δυο μήνες καλά, μετά άρχισε να ρετάρει. «Βάλε με μέσα», μου λέει ένα πρωί, «δεν είμαι καλά». Πάλι καλά που το ζήτησε μόνη της. Ρεπετισιόν όλη η φάση με το ψυχιατρείο. Σε δυο μήνες, ξανά έξω, εντελώς καλά. Με φάρμακα βέβαια, αυτό δεν παίζει αλλιώς.

Για πολλά χρόνια καλά. Με μικρές εξάρσεις, αλλά καλά.

Άλλη μια σχέση χάθηκε, η Δήμητρα, λάκισε κι αυτή. Δουλειά στον Τύπο, ντράμερ σε μουσικές σκηνές, προπονήσεις σε πολεμικές τέχνες, φίλοι, γκόμενες, μπάφοι, ποτά, αλλά με μέτρο.

Και μετά έρχεται η Αρετή. Το πιο γλυκό πλάσμα του κόσμου.

Σχέση, ομορφιά, αγάπη, συμβίωση. Αλλά δεν της είχα πει τίποτα για τη μάνα, μόνο ότι έχει κάποια μικρά ψυχολογικά προβλήματα, μη λακίσει κι αυτή φοβόμουνα. Στη συμβίωση, μέναμε σε διπλανά σπίτια. Και λες και το ήθελε η μοίρα να πάει στραβά, υποτροπή με το που έρχεται η Αρετή στο σπίτι. Πάλι τα ίδια, αλλά πιο δύσκολα, γιατί έπρεπε να εξηγώ παράλληλα.

«Τι έχει, γιατί κάνει έτσι, γιατί δεν μου είχες πει τίποτα, τι θα κάνουμε». Της εξήγησα ότι πρέπει να μπει ψυχιατρείο. Ξανά.

Την πήγαμε παρέα. Και στην πόρτα γυρίζει και μας λέει «μη με αφήνετε». Η Αρετή έσπασε. Εγώ ράγισα λίγο ακόμα. Είχα σπάσει καιρό πριν.

Δυο μήνες ξανά. Στην πόρτα πάλι η κανονική μάνα. Είχαμε αφήσει πάλι την ψυχωσική στο ψυχιατρείο…

Η Αρετή δεν λάκισε και είναι ακόμα εδώ. Κι εγώ. 

Προσπαθώντας να κολλήσω τα κομμάτια με ψυχανάλυση, είμαι ακόμα όρθιος στα πόδια μου και περήφανος που τα έχω καταφέρει, παρά το γεγονός ότι οι καταιγίδες ήταν πολύ δυνατές. Ευτυχώς, έχω καταφέρει να ανασυγκροτηθώ σε πολύ μεγάλο βαθμό, αν και είναι δύσκολο.

Η ψυχωσική μάνα κοιμάται βαθιά και ελπίζω να μην ξυπνήσει ξανά. Μιλάμε σχεδόν κάθε μέρα με την κανονική και όλα πάνε καλά. Θα πάνε…

Το σημερινό κείμενο είναι αφιερωμένο σε όλους όσοι έχουν συγγενή με ψυχολογικά θέματα. Δύναμη, παιδιά.

Don’t worry

About a thing

And everything

Is gonna be alright…

ΠΑΡΕΛΑ, ΚΟΜΑΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΦΑΣΙΣΤΑΡΙΟ

Είδα χθες την παρέλα.

Τσολιάδες, αγήματα, στρατιωτικαί μπάνδαι με τύμπανα, τον Λαφαζάνη να ακούει το "Περνάει ο στρατός" και να τη σακουλεύεται ότι το λέει ο 50 σεντς και αυτός είναι in da club.

Επίσης, άκουσα ότι η εταιρεία παραγωγής του 50 σεντς είναι γερμανική και επειδή αυτός της χρωστάει κάτι φράγκα, θα τον διώξουν από το δολάριο και μετά θα λέγεται Πενηντάρικο Το Παλιό, αλλά άλλη ιστορία αυτή.

Πάμε ξανά στην παρέλα. Τη στρατιωτική, όχι τη μαθητική, γιατί πλέον σε αυτή πας μόνο για να δεις κάνα μουνί, μια και τα 16χρονα ντένονται σημαιοφόρισσες και παραστάτισσες λες και σκάσανε καπάκι από τον Βέρτη και τη σημαία τούς την είχε κρατήσει καβάτζα για το πρωί ο τσεκαδόρος.

Πάμε, τέλος πάντων και γαμώ το Χριστό στην παρέλα. Τη στρατιωτική, ναι.

Γίνηκε, λέει, μεγάλος χαμός επειδή τα ΟΥΚ, η Ομάδα Υποβρύχιων Καταστροφών, τραγουδήσανε συνθήματα τύπου "θα πάρουμε την πόλη", "Μακεδονία ξακουστή" και άλλα πολλά, και βγήκανε ούλοι και είπανε "αίσχος, μα είναι πράματα αυτά;", κάτι παλαιοκουμμουνίστριες γίνανε τόσο έξαλλες που ξυρίσανε το μουνί τους, που το 'χανε αξούριγο από τότες που ζούσε ο Φλωράκης, και αναγκάστηκαν να πάρουν δύο νούμερα μικρότερο βρακί, κάτι άλλοι που κάνουν το πρωί το σταυρό τους στην αφίσα του Στάλιν είπανε "μα αυτά είναι φασιστικά" και στο Σπίτι του Λαού κάνανε συνέδριο για να δούνε πώς θα πούνε πάλι όχι σε όλα και ότι όλοι οι άλλοι είναι μαλάκες και το ΚΟΥΚΟΥΕ ξέρει τόσα χρόνια αλλά κανένας δεν το ακούει.

Να σημειωθεί εδώ ότι το ΚΟΥΚΟΥΕ είναι το πεντάχρονο της πολιτικής.
- Θέλεις αυτό, ΚΟΥΚΟΥΕ;
- Όχι, ζεν σέλω.
- Το άλλο;
- Όχι, ζεν σέλω σου λέω.
- Μα δεν μπορεί, κάτι θα σου αρέσει.
- Όχι, ζεν σέλω τίποτα, σέλω να φύγουμε. Από παντού.
- Μα να βρούμε μια λύση.
- ΟΧΙ ΣΟΥ ΕΙΠΑ. ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ.

Λέγεται, επίσης, ότι το ΚΟΥΚΟΥΕ Κρήτης είπε ΟΙ, ΟΙ, ΟΙ και μερικοί νομίσανε ότι ξεκινάει το TNT από ACDC, αλλά άλλο κομμάτι αυτό.

Πάμε, όμως, για μια φορά ακόμα, και γαμώ τη μπαναγίτσα...



...ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑ, LSD ΠΗΡΑ ΠΡΩΙ ΠΡΩΙ;

Είπανε, λέει τα ΟΥΚ, κάτι εθνικιστικά συνθήματα.

Ας πάμε στο επίμαχο βίντδεο.



Εδώ λένε το γνωστό "έχω μια αδερφή, κουκλίτσα αληθινή, τη λεν' Μακεδονία την αγαπώ πολυ".

Πάμε σε άλλο.



Εδώ σκάνε προς το τέλος και λένε "ΟΥΚ, ΟΟΟΟΟΟΥΚ".

Πάμε στο τελευταίο, αλλά το έχω σε λινκ, γιατί το γαμημένο το γιουτούμπι δεν το έκανε embed.

https://www.youtube.com/watch?v=OpbDhufQXT4

Εδώ λένε το γνωστό σουξέ στα στρατά "Μακεδονία ξακουστή" και κάτι άλλα, πολύ ανδρικά για τα γούστα μου, τύπου "μπούμε στη μπόλη, σημαία θα υψώσουμε", κ.λπ. κ.λπ.

Της πουτάνας, λέμε, έγινε. Έξαλλοι όλοι.

Και διερωτώμαι εγώ τώρα με το φτωχό μου το μυαλό.
Είναι τόσο μουνόπανα τα ΟΥΚ τελικά; Χμμμμ... Και απαντώ στον εαυτό μου.

ΚΑΛΑ, ΜΩΡΕ ΚΑΡΓΙΟΛΕΣ, ΕΙΣΤΕ ΣΤΑ ΣΥΓΚΑΛΑ ΣΑΣ;

Τα ΟΥΚ είναι η ομάδα του στρατού, του Ναυτικού συγκεκριμένα, που κάνει υποβρύχιες καταστροφές. Η εκπαίδευσή τους είναι τόσο πούτσα που δεν την έχεις δει ούτε σε τσόντα με τον Ρον Τζέρεμυ και περνάνε μια διαδικασία που λέγεται διαβολοβδομάδα, κατά την οποία τρώνε τέτοιο γαμήσι που φτύνουν το γάλα της μάνας τους. Μερικές γλαφυρές εικόνες από εκπαίδευση ομάδων υποβρύχιων καταστροφών.

Τα ΟΥΚ, λοιπόν, σε περίπτωση πολέμου πρέπει να μπαίνουν σε εχθρικά χωριά και να γυρνάνε με μενταγιόν από αυτιά, να κάνουν επιχειρήσεις που θα ψάρωνε κι ο Μαήκολ Μπέη, γενικώς όπου υπάρχει εχθρός, να του γαμιέται η παναγία τόσο πολύ...




...που αν ξανασκεφτόταν κάτι κακό για την Ελλάδα και την εδαφική της ακεραιότητα, να κοίταγε τα κομμένα με σκουριαζμένο μαχαίρι αρχίδια του και να έλεγε "πφφφφ, πού να πηγαίνουμε τώρα, ας κάτσωμε εδώ να πιούμε μια Πίνα Κολάντα".

Και αυτά, ΚΑΡΓΙΟΛΕΣ, δεν είναι η δική μου άποψη. 

ΕΙΝΑΙ Η ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ.

Είναι κομάντα, ως τέτοια εκπαιδεύονται, ως τέτοια κοιμούνται και ξυπνάνε, ως τέτοια ζούνε, τέτοια πλύση εγκεφάλου ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να τρώνε και έτσι πορεύονται μια ζωή. Τι θες να λένε στις παρελάσεις, το σάουντρακ από την Πέπα το γουρουνάκι;

Και άμα θες, μωρή ΚΑΡΓΙΟΛΑ δήθεν υπερασπίστρια της Δημοκρατίας και καλά, μια μέρα που θα γίνει η στραβή κάποιος να βαρέσει σκοπιά στο χωριό σου για να μη μπούνε μέσα οι εχθροί και σου κάνουνε το μουνί σουρωτήρι για τα μακαρόνια του παστίτσου και το παιδί σου κιμά για το παστίτσο, θα κλαις να είναι ένας από αυτούς σκοπός. 

Εγώ βέβαια θα θέλω τότες να σου βαράει σκοπιά φαντάρος-μέλος του ΜΛ ΚΚΕ που έχει τελειώσει το Παιδαγωγικό Καβάλας, αλλά κι αυτό άλλο θέμα.

Ξεκολλάτε τα γαμημένα μυαλά σας. 
Ούτε φασίστες είναι ούτε χρυσαυγίτες ούτε τίποτα. 
Κομάντα είναι και σε κάθε χώρα τα κομάντα έτσι φέρονται. Απλή λογική.

Και μέχρι να ξαναμιλήσεις για φασισμό, κατέβασε πρώτα την αφίσα του Στάλιν, πες ότι τα ΙΔΙΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ήταν και αυτός και ο Χίτλερ, μόνο που ο Ρώσος κέρδισε και την ιστορία τη γράφουν οι κερδισμένοι, σταμάτα να το παίζεις ολτέρνατηβ σύζυγος ενώ στο σπίτι σου ευνουχίζεις λεκτικά κάθε μέρα τον άντρα σου και είσαι χειριστική με τα παιδιά σου, σταμάτα να το παίζεις αριστερός αλλά η τσέπη σου να είναι δεξιά και λες κάνα αντάρτικο πότε πότε δίπλα στην πισίνα, σταμάτα να κάνεις κριτική στην καθεστηκυία τάξη στους Πέντε Δρόμους στα Εξάρχεια ενώ πίνεις φραπέ στα 29 σου χρόνια με τα λεφτά του γιατρού μπαμπά σου. Που μπράβο του που έγινε γιατρός, αλλά δυστυχώς η Ιατρική δεν είχε προχωρήσει τόσο ώστε να μη βγάλει μαλάκα γιο.

Μόλις διάβασες τη λίστα με όλους τους μαλάκες (πάνω κάτω) που έκαναν κριτική στα ΟΥΚ.

Διπρόσωπος out.

ΥΓ. Δεν ψήφισα Τσίπρα, αλλά μέχρι στιγμής δείχνει ότι είναι ο μόνος αρχιδάτος που έχει αυτή η χώρα και προσπαθεί με πολύ κόπο και τεράστια συναίσθηση ευθύνης να κάνει κάτι. Αν συνεχίσει έτσι, όχι μόνο θα τον ψηφίσω στις επόμενες, αλλά θα κάνω και αφισοκολλήσεις με τη μάπα του.

ΘΕΟΣ

Εγώ, πάντως, άμαν ήμανε ο Θεός, θα έκανα τον Κουρουμπλή να δει και θα βλέπαμε τότε πόσες μέντες θα κλάνανε στον Σύριζα που ορκίζονται και πολιτικά.